Morgen wordt Bob Savenberg (midden op de foto), de vroegere drummer van Clouseau, vijftig jaar. Enige tijd geleden heb ik me voor een prikje het boek “Seks, drums & videoclips, liefde en leed in een popgroep” aangeschaft, een “roman gebaseerd op het levensverhaal van Bob Savenberg“, zoals op de kaft staat. Dat verhaal heeft Savenberg verteld aan Ilse Beyers, de hoofdredactrice van “Dag Allemaal”, waarmee hij samen in de jury van “Popstars” had gezeten. Ze placht hem toen “tot vervelens toe” (ik citeer de achterflap) te vragen: “Opa, vertel nog eens een ellenlang, saai verhaal over je verleden.”

En dat heeft hij dus ook gedaan. Een ellenlang, saai verhaal verteld, bedoel ik. Gelukkig is er Beyers nog die telkens het begrip “Grappi” valt (de naam die zij heeft bedacht voor concurrent “Humo”) niet alleen haar pen maar haar volledige computer, scherm en al, in de gal doopt. Wat altijd leuk is voor de lezer, want dat zegt meer over de auteur dan over het voorwerp van die gal natuurlijk. Al voeg ik er onmiddellijk aan toe dat ik alles geloof wat ze schrijft, over hoe Clouseau door de Humo-clan wordt uitgespuwd e.d. Zij zouden er o.m. voor hebben gezorgd dat Clouseau, of Inspector zoals ze in het boek heten, niet mocht optreden op het festival Toende/Waarheid. Komaan zeg, Beyers, was dat nu echt het beste alternatief dat je kon bedenken?
Want alles en iedereen heeft dus een alternatieve naam in dit boek. Dat was ook de negatieve kritiek die overal weerkeerde in de recensies. Ook al omdat het doorgaans zo’n doorzichtige pseudoniemen zijn (de producers Pierre Maute en Frank Meyers bijvoorbeeld!), maar ik denk dat het vooral omwille van de seksuele avontuurtjes is dat men zich hierachter verschuilt. Voor de rest ga ik ervan uit dat het boek redelijk waarheidsgetrouw is. Wat die erotische escapades betreft wellicht ook, maar dat is dan zo genant, nietwaar? (Ik haast mij om te zeggen dat ik het hier niet over die producers heb, al heeft Savenberg zelf op een bepaald moment wel een affaire met de vrouw van Jan Berghmans, een zanger waar iedereen – met Savenberg voorop – naar opkijkt en die dan ook voor één keer eens géén voor de hand liggend pseudoniem heeft gekregen, maar uit de context wordt al snel duidelijk om wie het gaat.)
Maar goed, eigenlijk wilde ik alleen maar zeggen dat de wet van Murphy in mijn geval weer goed heeft toegeslagen. In mijn exemplaar ontbreken namelijk de pagina’s 193 tot en met 224. In plaats daarvan staan de pagina’s 161 tot 192 erin voor de tweede keer afgedrukt. U had al door dat het hier geen wereldliteratuur betreft en dat ik dus niet hartverscheurend ga zitten janken, maar laat de weggevallen passage nu net de enige zijn, waarin ik ook even de degens heb gekruist met het “omhooggevallen scoutsgroepje” (zoals ze zich wel eens in een bui van zelfrelativering noemen). Ik weet dus niet of ikzelf in het boek voorkom!
Misschien maar best, want als ik over het hoofd werd gezien, dan zou ik natuurlijk ontgoocheld zijn, maar als ik er wél in voorkwam dan zou het ongetwijfeld in negatieve zin zijn, zoals mag blijken uit dit relaas

Referentie
Ilse Beyers i.s.m. Bob Savenberg, Seks, drums & videoclips, liefde en leed in een popgroep, Antwerpen, Manteau, 2004.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s