Vandaag is het 55 jaar geleden dat The Isley Brothers het nummer “Twist & Shout” uitbrachten. Het was niet de originele versie, maar wel de eerste keer dat het nummer onder deze titel werd uitgebracht…

Twist and shout is een nummer geschreven door Phil Medley en Bert Russell (*). De oorspronkelijke titel was Shake it up, baby en aldus werd het oorspronkelijk opgenomen door de Top Notes, zonder succes. Maar daarna werd het gecoverd door The Isley Brothers onder de titel Twist and shout en het werd meteen een hit. Vervolgens is het gecoverd door The Beatles met John Lennon als leadzanger en uitgebracht op hun eerste album Please Please Me. De single kwam uit in de Verenigde Staten met There’s a place op de achterkant, waar ze de tweede plaats in de Billboard Hot 100 haalde, en in een aantal andere landen, waaronder ons land (met Do you want to know a secret op de achterkant), maar niet in het Verenigd Koninkrijk. Daar kwam Twist and shout wel uit op een ep, samen met A taste of honey, Do you want to know a secret en There’s a place. Maar dus niet op single en daarom werd het in 1963 ook gecoverd door Brian Poole and The Tremeloes, die met het nummer de vierde plaats haalden in de UK Singles Chart.
Een liveversie van Twist and shout door The Beatles staat op de verzamel-cd Anthology 1 uit 1995. Dit was een bijzondere uitvoering, gehouden tijdens de Royal Variety Performance van 4 november 1963. Bij de introductie van het nummer, dat als laatste werd gespeeld, zei John Lennon: ‘For our last number I’d like to ask your help: Will the people in the cheaper seats clap your hands? And the rest of you, if you’ll just rattle your jewellery …’ (‘Voor ons laatste nummer zou ik graag uw hulp inroepen. Willen de mensen op de goedkopere plaatsen in hun handen klappen? En de rest van u kan gewoon met zijn juwelen rammelen…’). Het nummer werd verder o.a. gecoverd door The Mamas and the Papas als een ballad in 1967 op hun album Deliver, en op een filmsoundtrack door Cliff Richard. The Who voerden het nummer vaak uit tijdens hun show en het werd als dusdanig geregistreerd op het Live at the Isle of Wight Festival in 1970 en in hun eigen show Who’s Last in 1982. Bruce Springsteen speelde het liedje inmiddels al zo’n 400 keer sinds 1973, meestal aan het einde van een concert.
De meest memorabele versie vind ik persoonlijk echter merkwaardig genoeg een gelipte versie. Ferris Bueller (Matthew Broderick) brengt immers de Beatle-versie tijdens een street parade in de film “Ferris Bueller’s day off“. Het fragment staat ook op YouTube: hilarisch en vooral heel aanstekelijk!

foto

(*) Waarover Wikipedia niet spreekt, is dat het eigenlijk een bewerking zou zijn van de bekende Mexicaanse folksong La Bamba. De versie van Johnny Rivers, waarin hij beide nummers combineert, illustreert dit alleszins uitstekend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s