95 jaar geleden: publicatie van “Lady Chatterley’s Lover”

95 jaar geleden: publicatie van “Lady Chatterley’s Lover”

Op 9 maart 1928 liet D.H.Lawrence zijn roman “Lady Chatterley’s Lover” drukken in Firenze. Hij had blijkbaar al een vermoeden dat het boek hem problemen zou opleveren, want zijn eerste opzet was een privé-uitgave van duizend exemplaren. Martin Secker refused to publish the work in this form, forcing Lawrence to publish the first edition of the final version himself without copyright protection in July 1928. That August US customs confiscated imported copies of this edition, as indeed did Scotland Yard. Although The First Lady Chatterley published by the Dial Press in 1944 was declared obscene by a US court (overruled several months later), it took until 21 July 1959 for a US court to rule that the first authorised unexpurgated edition of Lady Chatterley’s Lover (published by Grove) was not obscene. On 16 August 1960, Penguin published the first unexpurgated English edition of Lady Chatterley’s Lover. Wat ons interesseert: het boek is één van de eerste voorbeelden van het vitalisme, een literaire stroming waarvan ik hieronder de kenmerken schets. (Wikipedia)

Lees verder “95 jaar geleden: publicatie van “Lady Chatterley’s Lover””

25 jaar geleden: cultuur in Gent (304)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (304)

“Het boek was beter dan de film.” Een vaak gehoorde uitspraak. Niet zo echter in het geval van « Clockwork Orange ». Het boek van Anthony Burgess is immers geschreven in « nadsat », een teenagertaaltje uit de nabije toekomst, en dat leest niet zo makkelijk. Een voorbeeldje: « Alex and his three droogs tolchock an old veck, razrez his books, pull off his outer platties and take a malenky bit of cutter ». Daar sta je dan met je Engels van de schoolbanken. Hoewel we met het raptaaltje daar niet ver meer afstaan. Niemand heeft dus dat boek gelezen, maar iedereen heeft de film van Stanley Kubrick gezien. De toneelversie die 25 jaar geleden in de Minnemeers liep, zal dus ongetwijfeld met de film worden vergeleken. En net als bij de film zullen ook de discussies over het tonen van geweld weer oplaaien. Maar het is hoe dan ook een stuk dat niet onopgemerkt voorbij zal gaan. ★ Oh ja, het zinnetje in «nadsat» betekent: “Alex en zijn drie vrienden mishandelen een oude man, scheuren zijn boeken aan stukken, trekken zijn broek naar beneden en beroven hem van zijn geld.” (HLN, 9/3/1998)

Nathan Van Hooydonck gaat uit de bocht…

Nathan Van Hooydonck gaat uit de bocht…

Nathan Van Hooydonck (foto Erik Westerlinck) kwam gisteren één seconde te kort om de leiderstrui te grijpen in Parijs-Nice. Hier had hij dus beter wat korter door de bocht gegaan! Maar helaas was dàt niet het onderwerp van gesprek, maar wel zijn dispuut met José De Cauwer over een incident in de rit van eergisteren…

Lees verder “Nathan Van Hooydonck gaat uit de bocht…”

George Hamilton

George Hamilton

Gisteravond heb ik naar “My one and only” gekeken, een onderhoudend filmpje van Richard Loncraine uit 2009 met in de hoofdrol Renée Zellweger, maar de film wordt verteld door haar zoon George, gespeeld door Logan Lerman (zie bovenstaande foto). Als die op het einde acteur wordt, neemt hij op een bepaald moment plaats in een zeteltje met daarop de naam “George Hamilton”, maar toen nog had ik niks door omdat hij in de film vooral als schrijver wordt geportretteerd. Maar het ging dus wel degelijk over de jeugdjaren van acteur George Hamilton…

Lees verder “George Hamilton”

Gianni Vermeersch met losse handjes

Gianni Vermeersch met losse handjes

Gianni Vermeersch (foto Jérémy Günther Heinz Jähnick via Wikipedia) zou na afloop van de Strade Bianche collega-renner James Shaw enkele klappen hebben gegeven. Ik heb het zelf niet gezien, dus normaal gezien zou ik het er niet over hebben, maar het waren de reacties op de social media die mijn aandacht trokken…

Lees verder “Gianni Vermeersch met losse handjes”