De peperbus van nonkel Miele (40): patronale mythes ontkracht

De peperbus van nonkel Miele (40): patronale mythes ontkracht

De neoliberalen en hun zorgvuldig geselecteerde mediaspreekpoppen bezetten vandaag de tv- en radiostudio’s. Er is een vergrootglas nodig om b.v. het sociaal en ecologisch middenveld van vakbonden, milieuorganisaties, vredesbewegingen, armoedegroepen uitgebreid in debat te te horen in de studio’s. Er ligt een quasi cordon sanitaire rond. Het is dan ook een opluchting in het maandblad van de ACV-vakbond-bedienden “Puls” (februari jl.) een progressieve analyse te lezen van Matthias Somers van de denktank Minerva. (foto LinkedIn)

Lees verder “De peperbus van nonkel Miele (40): patronale mythes ontkracht” →

Claude François (1939-1978)

Claude François (1939-1978)

Het is vandaag al 45 jaar geleden dat de Franse zanger Claude François is overleden. Over de manier waarop (in bad toen hij een lamp wilde herstellen) hebben heel lang ongepaste grappen de ronde gedaan en van de weeromstuit ben ik me wat gaan interesseren voor bepaalde complottheorieën die (wellicht uit reactie) begonnen te circuleren, maar de conclusie is helaas dat het inderdaad gewoon een stom ongeluk was (*).

Lees verder “Claude François (1939-1978)” →

25 jaar geleden: cultuur in Gent (306)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (306)

Een tijdje geleden hadden we het er reeds over dat steeds meer musici die destijds met de nazi’s collaboreerden, de jongste jaren worden vergoelijkt. We schreven dat toen naar aanleiding van Richard Strauss. 25 jaar geleden ging in Arca het stuk « Partij kiezen » van Ronald Harwood in première, dat over het denazificatieproces van dirigent Wilhelm Furtwängler (foto Wikimedia) handelt. Zoals de titel reeds aangeeft, is de idee van het stuk dat het vaak moeilijk « partij kiezen » is, wat ook weer een zekere vergoelijking in zich draagt, maar anderzijds is de regie in handen van Jules Croiset, de man die enkele jaren geleden via een zelfontvoering de aandacht wilde vestigen op de verrechtsing van onze maatschappij. Nu was die zelfontvoering niet zo’n goed idee, hopelijk is dit stuk, waarin hij ook nog eens de aanklager speelt, dat wel. De rol van Furtwängler wordt gespeeld door Piet Balfoort en velen zullen met mij ook verheugd zijn Aafke Bruining nog eens op scène te zien staan. Verder zijn er nog rollen weggelegd voor Lieve Cornelis, Niels Croiset en… Daan Van den Durpel. (HLN, 11/3/1998)

Veertig jaar geleden: “De familie Gebuer”

Veertig jaar geleden: “De familie Gebuer”

In De Rode Vaan nr.10 van 1983 startte er een nieuwe rubriek op de laatste pagina. Ik breng nog eens in herinnering dat dit traditioneel een “humoristische” pagina was, eerst met de minibrokjes en een cartoon van Goal (Fonske Goossens), later gingen bepaalde terugkerende onderdelen uit de minibrokjes, zoals “aan den toog” een eigen leven leiden, zodat de minibrokjes zelf krompen van drie naar twee kolommen. Maar ook “aan den toog” was niet het eeuwige leven beschoren en in de lente van 1983 werd het dus vervangen door een column van Johan de Belie over de familie Gebuer, een “doorsnee” familie (zoals de eerste aflevering luidde) die zich een beetje zoetzuur doorheen de economische crisis loodste (cartoon Jonathan De decker).

Lees verder “Veertig jaar geleden: “De familie Gebuer”” →

85 jaar geleden: “The life of Emile Zola” grote winnaar van de tiende Oscarceremonie

85 jaar geleden: “The life of Emile Zola” grote winnaar van de tiende Oscarceremonie

The Life of Emile Zola is a 1937 American biographical film about French author Émile Zola, played by Paul Muni and directed by William Dieterle. It has the distinction of being the second biographical film to win the Oscar for Best Picture (*). It premiered at the Los Angeles Carthay Circle Theatre to great success both critically and financially. Contemporary reviews cited it the best biographical film made up to that time. In 2000, it was selected for preservation in the United States National Film Registry by the Library of Congress as being “culturally, historically, or aesthetically significant”.

Lees verder “85 jaar geleden: “The life of Emile Zola” grote winnaar van de tiende Oscarceremonie” →

55 jaar geleden: uit het Blommenkindersdagboek (34)

55 jaar geleden: uit het Blommenkindersdagboek (34)

10 maart 1968
Iedereen aanwezig. Hebben door het slechte weer ons met platen spelen moeten tevreden stellen. ’s Avonds zijn we gaan wandelen. Door het vinden van een voetballetje hebben we ons nog goed vermaakt ondanks het feit dat het niet veel op specialistenvoetbal trok. Ook was er onenigheid over het al dan niet gaan naar KSV Temse-Gerda.

Erik Westerlinck

25 jaar geleden: cultuur in Gent (305)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (305)

25 jaar geleden gaven de diverse Gentse concertorganisatoren een heel overzicht van de muziekgeschiedenis ★ In de Bijloke speelt Musica Antiqua Köln onder de leiding van Florian Heyerick (sinds « Bach mag » gepromoveerd tot Bekende Vlaming) barokmuziek van Christoph Graupner ★ Met Beethoven (op dat moment razend populair in Gent met «A Clockwork Orange» in de Minnemeers en « Partij kiezen » in Area) klimmen we van de Weense klassiek naar de romantiek in de Rode Pomp, waar The Moscow Chamber Soloists ook nog een strijkkwartet van Sjostakovitsj brengt, zodat we reeds in de eerste helft van de twintigste eeuw zitten ★ Het ensemble Arco Baleno trekt met werk van Lucien Posman de lijn door tot op de dag van vandaag in de ProvincieraadzaaL maar met Boccherini en Haydn blijven zij toch ook voeling behouden met het verleden ★ Philip Rathé kiest met zijn Nieuw Conservatorium Ensemble vanavond in het K.M.C. resoluut voor de twintigste eeuw, met werk van Arnold Schönberg, Hans Roels en Willy Carron ★ En in Logos zijn er Theremin-demonstraties (foto YouTube) met muziek van Xenakis. (HLN, 10/3/1998)