De “willekeurige woordenzoeker” heeft een vreemde keuze op mijn leestafel te voorschijn gegoocheld (of is dat ondertussen “gegoogeld” geworden?): Carla Walschap. Met mijn excuses aan de betrokkene: mijn eerste verrassing was dat ze nog steeds in leven was. En ten tweede blijkt het onfrisse exemplaar dat uit mijn bibliotheek te voorschijn komt, haar debuut te zijn, “met twaalf pentekeningen” van haar vader Gerard Walschap…

Carla Walschap (Antwerpen, 20 december 1932), geboren Caroline Walschap, is een Vlaamse schrijfster. Zij was lerares technisch onderwijs aan een rijksmiddelbare school (*). Zij is het vierde kind van schrijver Gerard Walschap (1898-1989). Ze startte haar schrijversloopbaan in 1956 met de novelle ‘Niet schreien, ouwe’. De novelle werd in 1957 bekroond met de Literatuurprijs van de gemeente Hilvarenbeek. In datzelfde jaar verscheen ook ‘Het dennenboompje dat niet tevreden was’, een kinderboek met tekeningen van Etienne Morel. In 1958 verscheen de roman ‘Hart om hart’ en in 1963 verscheen haar roman ‘Rozen van Jericho’, waarin ze op een fijngevoelige manier over een homo-erotische verhouding schreef. Bij de herdruk in 1964 werd de titel veranderd in ‘De eskimo en de roos’.

In 1997 kwam bij het Davidsfonds de verhalenbundel ‘Meer suers dan soets, verhalen rond lief en leed’ uit. Die bundel verzamelde verhalen van verschillende Vlaamse auteurs waaronder haar eerst verschenen novelle ‘Niet schreien, ouwe’. In 1986 stelde ze samen met Veerle Daelman voor uitgeverij Manteau het ‘Album Gerard Walschap’ samen. In 1998 bereidde ze samen met haar broer Hugo Walschap de uitgave van de briefwisseling van haar vader voor onder de titel ‘Brieven 1921–1950’. In 2002 volgde, bij uitgeverij Nijgh & Van Ditmar, de tweede bundel van de briefwisseling van haar vader onder de titel ‘Brieven 1951-1965’ en ook ‘Brieven 1966-1989’. (Wikipedia)

(*) Wat wil dàt in godsnaam zeggen? Leerde ze middelbare scholieren breien of zo?

2 gedachtes over “Carla Walschap

  1. Bij je sterretje: breien, haha. Word je oud, Ronny? Genderneutraliteit is toch allang een feit: vrouwen die een stroomschema interpreteren of een practicum lassen geven zijn geen uitzondering meer. Maar Carla is al veel ouder. Ik neem – mogelijk verkeerd – aan dat ze lerares Nederlands was in het technisch onderwijs. Ook die leerlingen hebben kennis van het Nederlands nodig zoals ook die van het nog lagere beroepsniveau.

    Like

  2. Eerst en vooral, vanuit vertelstandpunt is de schrijfster zelf de “ouwe”. Wie dus dacht dat dit op Gerard Walschap zou slaan, die is er alvast aan voor de moeite. Vader Walschap zorgde wel voor vijftien pentekeningen van de aap Serge, naast de “ouwe” de hoofdpersoon van deze novelle. Zouden die aan de oorsprong liggen van dit verhaal? (“Ik heb hier enkele tekeningen van een aap, schrijf daar eens een verhaal rond!”) Of is het toch op de “normale” manier gegaan? Of een mengeling van de twee? (Eén tekening van de aap, waarrond dan een verhaal werd verzonnen?) Hoe dan ook, het is een geslaagd debuut geworden voor dochter Carla, al kon het einde wel beter. Toch is het dat niet dat ervoor zorgt dat het “maar” een vier is geworden. Nee, de eenzame oude man wordt door de aap altijd aangesproken als “ouwe” (want jawel, de aap kan spreken) en omgekeerd wordt Serge door de oude man altijd als “jong” aangesproken. Deze “dialectische familiariteit” stoort me een beetje. Maar dat is misschien persoonlijk.

    Like

Laat een reactie achter op Ronny De Schepper Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.