Gisteren nog eens naar “Don’t look now” gekeken, de cultfilm van Nicolas Roeg naar het kortverhaal van Daphne du Maurier. Deze keer wil ik naar aanleiding hiervan speciaal aandacht besteden aan Pino Donaggio, die hiermee zijn debuut maakte als filmcomponist. (Foto Wikipedia)

Giuseppe “Pino” Donaggio (Venetië24 oktober 1941) speelde vanaf zijn tiende viool en debuteerde reeds op zijn veertiende als solist op de Italiaanse radio (met een concert van Vivaldi). In de zomer van 1959 eindigde Donaggio’s carrière in de klassieke muziek toen hij als zanger naast Paul Anka debuteerde. Hij begon daarna zijn eigen songs te schrijven en werd een van Italiës meest succesvolle zangers/componisten. In 1963 scoorde hij zijn grootste hit “Io Che Non Vivo” dat wereldwijd 80 miljoen keer over de toonbank ging. Het nummer werd in het Engels gecoverd als “You Don’t Have to Say You Love Me” door onder meer Elvis Presley en Dusty Springfield.

Tegenwoordig is Donaggio vooral bekend als filmcomponist. Zijn eerste film was Don’t Look Now, de cultklassieker van Nicolas Roeg. Pino Donaggio was chosen as the film’s composer after one of the producers had an inspiring vision when he saw Donaggio riding on a gondola during location scouting in Venice. The only disagreement over the musical direction of the film was for the score accompanying the love scene. Pino Donaggio composed a grand orchestral piece, but Nicolas Roeg thought the effect was overkill, and wanted it toned down. In the end the scene just used a combination of the piano, the flute, an acoustic guitar and an acoustic bass guitar. The piano was played by Donaggio again, who also played the flute; in contrast to his skill as a pianist, Donaggio was a renowned flautist, famous for it at the conservatory. Donaggio conceded that the more low-key theme worked better in the sequence and ditched the high strings orchestral piece, reworking it for the funeral scene at the end of the film. (IMDb)

Sindsdien heeft hij voor veel films de filmmuziek verzorgd. Beroemd is zijn samenwerking met regisseur Brian De Palma, met wie hij Carrie (1976), Home Movies (1979), Dressed to Kill (1980), Blow Out (1981), Body Double (1984), en Raising Cain (1992) maakte. In 2008 componeerde hij de muziek voor de Nederlandse speelfilm Oorlogswinter van Martin Koolhoven naar het gelijknamige boek van Jan Terlouw. (Wikipedia)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.