De voormalige West-Vlaamse beroepsrenner Albert Vandevoorde viert vandaag zijn negentigste verjaardag.

Ik zal het eerlijk toegeven: ik had nog niet van de man gehoord tot mijn zoon John enkele maanden geleden een foto van zichzelf samen met Albert in Tenerife doorstuurde. De flinke tachtiger kon toen nog aardig uit de voeten, schreef hij erbij. En dat was vrij logisch, want als 79-jarige behaalde Albert nog een bronzen medaille op de wereldkampioenschappen voor renners van 75 tot 79 jaar, dat in het Oostenrijkse Tirol verreden werd. ‘Er verschenen 48 renners uit allerlei landen aan de start. Op ons parcours lagen twee beklimmingen van 11 procent, de eerste al na drie kilometer. We waren meteen weg met 14 renners, de rest heeft ons niet meer teruggezien. Van die 14 leiders waren er twaalf 75 jaar. Ik was de oudste. Maar het probleem is dat ik geen enkele van die jongere renners ken. Ik wist dus niet in wiens wiel ik mij moest nestelen voor de sprint. En toch ben ik uiteindelijk mooi derde geëindigd’, lacht Albert tegen Piet Lesage, die n.a.v. deze prestatie een artikel schreef voor de regionale pagina’s van Het Nieuwsblad.
“Albert is lid van wielerclub De Meiboomspurters uit Woesten,” schrijft Lesage. “En hij koerst al sinds zijn 15de. Hij neemt dus al bijna 65 jaar deel aan wielerwedstrijden. Wielrennen is zijn leven. Alle categorieën heeft Albert doorlopen, en in 1955 was hij zelfs een jaar beroepsrenner.” (Dat is ook zo volgens de Wielersite, waarbij hij dat jaar bij de ploeg Thompson wordt ingedeeld, maar voor 1956 vermeldt men hem toch ook als lid van de – veel belangrijker – Elvé-Peugeot-ploeg met o.a. Jean Brankart, Pino Cerami, Alex Close, Hilaire Couvreur, Raymond Impanis, Marcel Janssens, Stan Ockers, Jef Planckaert, Frans Schoubben, Edgar Sorgeloos, Rik Van Steenbergen en André Vlayen!)
‘Ik heb in mijn loopbaan als wielrenner 28 liefhebberskoersen gewonnen, waaronder het kampioenschap van West-Vlaanderen (zie onderstaande foto vermoed ik). Nadien ben ik blijven rijden bij de piratenbonden, dat zijn de nevenbonden die wedstrijden voor senioren en veteranen organiseren’, zegt Albert, die er nog altijd erg kwiek uitziet, tegen Het Nieuwsblad.
Hij trainde toen nog altijd twee keer per week en reed dan telkens 75 tot 80 kilometer. ‘Ik train altijd alleen en ik heb geen vast trainingsparcours. Op goed geluk kies ik een willekeurig traject’, zegt hij tegen Het Nieuwsblad. Ook zijn voeding is niet zorgvuldig beredeneerd. ‘Ik let er niet speciaal op, maar ik eet wel geregeld spaghetti en veel vis. Vlees eet ik daarentegen bijna nooit.’
In dat interview keek Albert al vol verwachting uit naar het jaar daarop, want dan mocht hij aantreden in de oudste categorie: de 80-plussers. En dan zou Albert opnieuw tot de jongsten behoren en hoopte hij een prachtprestatie neer te zetten. ‘Maar de gezondheid moet natuurlijk mee willen, want op mijn leeftijd weet je nooit’, aldus Albert in Het Nieuwsblad.
“Komende winter trekt hij alvast gedurende een periode naar Tenerife,” zo vervolgt Lesage, “onder andere om te trainen voor het seizoen 2011.” (Dus toen al!)
“En wat zijn vrouw Paula daarvan vindt?” wil Lesage tot besluit weten. ‘Zij is mijn grootste supporter’, aldus nog Albert.

Ronny De Schepper

61 VANDEVOORDEAlbert

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.