In de omgeving van Eeklo ontmoetten we D. Ze is 25, gehuwd, heeft het eerst geprobeerd als arbeidster, daarna als zelfstandige, is tweemaal een jaar werkloos geweest en heeft nu een bediendenjob te pakken maar deze keer als tewerkgestelde werkloze. Maar laten wij haar dit verhaal zelf vertellen…

D.: Ik zat in de humaniora in de economische. Ik heb er evenwel een jaar vroeger mee opgehouden omdat mijn moeder gestorven is en ik de zaak in sproeistoffen die we thuis hadden moest verder zetten. Maar toen mijn broer trouwde en kwam inwonen, ben ik gaan werken in een winkel. Daar heb ik niet zo goede ervaringen mee omdat ze daar het werkvolk nogal uitbuiten. Ik bedoel daarmee : ze betalen zeer slecht en op zondag moet je ook werken. Daar heb ik twee jaar gewerkt waarna ik een eerste jaar heb gestempeld. Financieel bleek dat nog mee te vallen, maar ik was het wel erg beu en daarom heb ik een winkel aangenomen als zelfstandige gerante. Hier verdiende ik soms nog geen 500 fr. op een week. Die zaak is dan failliet gegaan en toen ben ik weer gaan stempelen. Nu was het nog erger dan de eerste keer. Ik voelde het echt aan als een vernedering. Vooral als ik die rijen stempelaars zag, dan kon ik slechts sarcastisch terugdenken aan slogans zoals België is een rijk land, goed om in te wonen enz. Nu ben ik dus aangenomen ais tewerkgestelde werkloze. Ik doe het werk wel graag, maar tenslotte is het toch enkel maar stempelaars wegsteken. Interessant kun je het dus niet noemen. Vooral omdat je geen sociale voorzieningen en zo hebt, wat bij een BTK-project wel het geval is.
LEVENSDUURTE
— Voel je in je concrete uitgaven sterk de invloed van de levensduurte?
D. :
Met 1.000 fr. koop je niet meer wat je er vijf jaar geleden nog mee kon kopen uiteraard, maar anderzijds is het wel zo dat ik ontsnapt ben aan de jongste maatregelen die een drastische vermindering van het stempelgeld inhielden, zodat we nog altijd goed rondkwamen, ook omdat m’n man werkte natuurlijk. We hebben een huis gekocht en we kunnen dat toch nog altijd goed afbetalen, zelfs nog wat spaarcenten aan de kant leggen. Daar moet ik echter wel aan toevoegen dat we geen auto en nog steeds geen kinderen hebben. Vooral een auto vreet anders gulzig aan je maandloon
– En wat ontspanning betreft?
D. :
We gaan nog ieder jaar op reis. Vorig jaar weliswaar niet, maar dat was omdat we toen dat huis hebben gekocht. Dit jaar trekken we er echter weer op uit.
– En hier te velde ?
D. :
Bioscoop, dancings, cafés, etentjes, dat zit er voor ons niet in. We deden dat echter ook vroeger niet.
BEZUINIGINGSMAATREGELEN
– Heb je destijds aan de stempellokalen schrijnende gevallen meegemaakt ?
D. :
Jazeker. Vooral als men met twee stempelde. En het is precies voor deze categorie dat de nieuwe bezuinigingsmaatregelen het hardst aankomen.
— Op het moment dat u dat huis heeft gekocht, was u dan werkloos ?
D. :
Nee. Toen had ik die winkel en was dus financieel nog heel wat minder sterk dan wanneer ik zou hebben gestempeld. Dat was gewoon rampzalig. Maar mijn man werkte toen ook al en op die manier zijn we toch aan een lening geraakt. Vlot is dat niet gegaan omdat ik geen vast inkomen had. Ik had soms 20.000 fr. in kassa, maar soms ook slechts 500 fr. Dat hing van de verkoop af.

Referentie
Ronny De Schepper, “Geen sociale voorzieningen” (vrouw en crisis, deel vier), De Rode Vaan nr.17 van 1981

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.