Het is ook alweer vijftien jaar geleden dat de Amerikaanse zanger Gene Pitney is overleden. Ik was een fan, maar jammer genoeg heb ik slechts één elpee van de man moeten bespreken en dat was zeker niet z’n beste…

Dat verzamelelpees nooit hebben uitgeblonken in originele titels, wisten we al lang, maar “Gene Pitney 100% rock’n’roll” doet toch de deur dicht ! Is het omdat Gene Pitney destijds “Hello Mary Lou” voor Ricky Nelson heeft geschreven ? Zelfs dan zou het onrechtvaardig zijn : Nelson-Pitney namen hiermee een wissel op de toekomst, namelijk de country-rock en met het recht-voor-de-raapse geweld van de oerrockers had dat weinig te maken. Maar natuurlijk is zo’n titel nog steeds te verkiezen boven “The Best Of”, als er dan — zoals hier — maar twee hits opstaan : “She’s a heartbreaker” en “Mecca”. Verder nog vier eigen composities van Gene, een van Bill Haley, een van Joe Meek en nog vier nummers waarvan ik sowieso niet weet wat ik erover zou kunnen vertellen. Eigenlijk heeft een plaat van Gene Pitney recenseren geen zin : je houdt van de man of je houdt er niet van (vooral dan wegens zijn eigenaardig stemgeluid). Nu, ik hou ervan maar dan eerder van hartenbrekers zoals “Something has gotten hold of my heart” of “Backstage” dan van deze plaat vol B-kanten.
Gene Pitney is zelf ook in 1961 gedebuteerd met “I want to love my life away”. Met zijn merkwaardige stem was het niet abnormaal dat Pitney het oorspronkelijk probeerde als liedjesschrijver. Dat deed hij met “Every breath I take”, “He’s a rebel” en natuurlijk het reeds genoemde “Hello Mary Lou” zelfs helemaal niet slecht. Beter dan zijn eigen debuut alleszins. Het is pas in 1964 dat Gene doorbreekt met “Twenty-four hours from Tulsa”, “It hurts to be in love”, “True love never runs smooth”, “The man who shot Liberty Valance” en “Only love can break a heart” (allemaal van Bacharach & David). Ook speelde hij o.a. piano op “Not fade away” van The Rolling Stones en in ruil kreeg hij van Jagger & Richards “That girl belongs to yesterday”. Van Cynthia Weil en Barry Mann krijgt hij “I’m gonna be strong”.
Gene Pitney scoort een jaar later met “I must be seeing things”, “Save your love”, “The boss’s daughter”, “Princess in rags” en “Looking through the eyes of love”, dit laatste opnieuw van Mann & Weil.
Hij stierf op 5 april 2006 op een hotelkamer in Cardiff, tijdens een Britse tournee. Hij was 65 jaar oud. De avond voordien had hij nog opgetreden. Alles wees op een natuurlijke dood.

Ronny De Schepper

Referentie
Gene Pitney, 100 % rock ‘n’ roll, MFP 4 M 024 – 60777.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.