Het succes van de « Get sprouts »-elpee van de ASLK heeft een andere parastatale bankinstelling ertoe aangezet ook met een voor jongeren aantrekkelijk muzikaal programma uit te pakken. De bedoeling is natuurlijk dat deze jongeren het « aantrekkelijke » van de muziek gaan overdragen op de bankinstelling in kwestie en er een rekening zouden openen of iets dergelijks. In bepaalde zogenaamd progressieve milieus wordt dit als een laakbare praktijk aangeklaagd. Wijzelf staan daar enigszins anders tegenover.

Ten eerste heeft haast iedereen sowieso een rekening en dan is een deposito bij een parastatale veruit te verkiezen boven een privé-bank. Ten tweede kadert het in een actie om het sparen aan te moedigen, iets waar we principieel ook al niks tegen hebben (natuurlijk mag het niet zo worden afgeschilderd dat dit zowat het enige middel is om de crisis te doen keren) temeer daar uit een recent onderzoek van OIVO (Onderzoek- en Informatiecentrum voor de Verbruikersorganisaties) is gebleken dat jongeren hun geld nogal onoordeelkundig besteden en een laag consumptief bewustzijn hebben (gemakkelijk beïnvloedbaar door de media, in casu natuurlijk vooral de reclame).
Bovendien moeten we het ook bekijken vanuit het standpunt van de Belgische groepen zelf. Op die manier wordt óók de « tewerkstelling » aangemoedigd. De hautaine houding dat alles wat gesubsidieerd wordt « van nature » slecht zou zijn, is een extreem-liberale opvatting van de struggle for life die eigenaardig genoeg door bepaalde zgz. “linkse” milieus wordt overgenomen. Diezelfde personen die zich zo graag op de « vox populi » beroepen om over het bestaansrecht van een groep te beslissen, zijn tegelijk heftige tegenstanders van Eddy Wally en consoorten die nochtans juist de voornaamste exponenten zijn van die stem van het volk (of je dat nu graag hebt of niet). En dan trekken we nog niet eens de parallel met klassieke muziek of jazz die zonder subsidies helemáál geen poot aan de grond zouden krijgen…
Maar goed, die gal moest er eerst uit en nu dus het project zelf. De zogenaamde Jong Gemeentekrediet Club heeft de handen in elkaar geslagen met de vzw Microtone om gratis optredens van Vlaamse groepen te bezorgen aan organisatoren en jeugdclubs. Theoretisch zijn die optredens enkel toegankelijk voor leden van de J.G.C. maar lid kan je ter plaatse en gratis worden, zodus… Bovendien zorgt Microtone voor geluids- en lichtinstallatie, propagandamiddelen en promotie. Aan het lidmaatschap van de club zitten geen verplichtingen vast, wel voordelen die zich verder uitstrekken op het domein van theater, film en sport.
Wil je dus een concert organiseren, vraag dan inlichtingen over de beschikbare groepen bij Microtone, Oude Graanmarkt 5, 1000 Brussel, tel. 02/511.34.23 (op woensdag- en zaterdagnamiddag).
Twee groepen uit het pakket willen we er even uitlichten. Van « The End » ontvingen we een eerste single, uitgebracht in eigen beheer en verkrijgbaar op het adres van Microtone voor tachtig frank, en met « The Resistance » had een medewerker een uitvoerig gesprek (zie hier).
Zoals gewoonlijk bevredigen die eigen producties nooit helemaal. Er zijn diverse factoren die hierbij een rol spelen. Zo b.v. het gebruik van de studio. Is de groep en de producer (in dit geval “professor” Gust De Meyer) daarmee voldoende vertrouwd ? Hoeveel tijd stond hen ter beschikking ? Enz. Dat kan je het best illustreren met wat je het meest heeft gefrappeerd en waar je dan toch enige aanmerkingen op hebt.
Bij ons was dat de stem van Greet Vanhasbroeck en de leadgitaar van Kris Vanstappen. Positief bij de eerste was de verrassende klank, bij de tweede het swingende spel dat ons bijwijlen aan de nu toch reeds gereputeerde Toy deed denken. Daar staat echter tegenover dat Greet weinig diepgang in haar interpretatie legde en Kris vooral op de b-kant nogal nerveus en onbeheerst klinkt. Persoonlijk zijn we dus geneigd van dit op rekening van de studio-trak te schrijven. Om daar zekerheid over te hebben zou je de groep eens live aan het werk moeten zien. En dat kan nu met Microtone. Zo simpel is dat.

Referentie
Ronny De Schepper, The beginning of The End, De Rode Vaan nr.11 van 1981

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.