In de schoonste valleien van mijn geheugen leeft hij verder: Valeer Peirsman (1932-2020), schakel in Temses traditie van grote beeldhouwers. Hier volgen enkele markante herinneringen.

In mijn jeugdjaren, toen op de Boelwerf nog nagels werden heetgemaakt (= de meest primitieve karwei), dreigden onze ouders als we ons best niet deden op school: Als ge niet beter uw best doet, zult ge nog nagelen moeten gaan heet maken op de zaat. Het overkwam Valeer. Als student aan de normaalschool presteerde hij niet naar behoren en toen vaderlief geen verbetering vaststelde, vloog zoonlief naar de scheepswerf. Geconfronteerd met de harde realiteit, was hij spoedig overtuigd dat zijn roeping in het onderwijs lag. Valeer werd leraar.

Bij de afwerking in de bronsgieterij van het standbeeld van Priester Poppe – een week voor de inhuldiging – werd door overmatige druk een gat geslagen in het beeld. Grote paniek, want niet te herstellen tegen de inhuldiging. Als voorlopige oplossing werd geopteerd voor een polyesteren versie. Alleen deken Schreyen en ik waren op de hoogte. Bij de plaatsing merkte een pientere omstaander op dat het bronzen kunstwerk blijkbaar toch niet zo zwaar woog… De plaatsing van de echte versie meerdere weken later verliep onopgemerkt.

Valeer was present op Poppes zaligverklaring in Rome (1999) en werd mede in audiëntie ontvangen door Johannes Paulus II. Hij overhandigde de Paus persoonlijk het geschenk van de parochie: de maquette (in brons en Franse steen) van het standbeeld.

Valeers bekendste werk De Kaailopers (1991) werd nagenoeg volledig gefinancierd via sponsoring, wat merkelijk werd bevorderd door de algehele sympathie en waardering die hij genoot.

Toen hij aan het voorontwerp van De Kaailopers werkte, was Jan Hoet hier aan de slag voor zijn project Ponton Temse. Ik troonde de kunstpaus mee naar Valeers atelier. Jan was onder de indruk. Hij vond De Kaailopers een bijzonder geslaagde creatie, maar achtte de mast in de compositie overbodig. Valeer heeft de mast geschrapt.

De kunstenaar vereeuwigde ereburgemeester Désiré Van Riet en prinscarnaval Marcel Philippaert in het monument De tuysscher en de azijnzeker (Wilfordkaai, 1997). Als men opmerkte dat Désiré in werkelijkheid dikker was dan uitgebeeld, antwoordde hij: Dat is om de prijs te drukken!

Valeer bestempelde de kaailoper die symbool staat voor alle kaailopers als zijn beste werk, Lezende Jeugd (aan de bib, 1991) bleef hem emotioneel het meest bij, maar zijn favoriete werk was De veerman (Tielrode, 2000). Geboren en getogen aan de Durme, noemde hij die jaren de mooiste van zijn leven.

Naast de kunstenaar blijft ook de mens Valeer Peirsman onvergetelijk. Hij was een mengeling van ernst en scherts, van Uilenspiegel en Pallieter, gevoelig als een snaarinstrument, een volbloed Bourgondiër ook, die graag en gretig de graantjes van de geneugten des levens meepikte. Met een gelukzalige glimlach denk ik terug aan de avonden bij Valeer thuis, met Désiré van Riet en onze echtgenoten: altijd een gezellig samenzijn, bekroond met de niet te evenaren paling in ’t groen van Valeers echtgenote, Mia.

Luc De Ryck

Op bovenstaande foto uit 2002 herkent men Valeer Peirsman met de auteurs van zijn kunstboek: dr. Jean-Pierre De Bruyn en Luc De Ryck.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.