Vandaag precies 190 jaar geleden verscheen de eerste grote roman van de toen 28-jarige Victor Hugo: “Notre-Dame de Paris” (De Klokkenluider van de Notre Dame).

Het werk was zo succesvol dat het al gauw in diverse Europese talen werd vertaald. Het was gedeeltelijk de bedoeling om de stad Parijs ertoe aan te zetten de verwaarloosde Notre Dame-kathedraal te restaureren, zeker nu zoveel toeristen die het boek gelezen hadden naar Parijs togen om de kerk te bezichtigen. Om u een idee te geven hoezeer de interesse voor architectuur en vooral het verzet tegen de afbraak van middeleeuwse kunstwerken een belangrijke plaats innamen bij het tot stand komen van dit boek: toen het werk bij de drukker werd gedaan, bleken drie hoofdstukken te ontbreken. Naar eigen zeggen (inleiding bij de tweede editie) was Hugo te lui om ze te herschrijven en dus werd het boek oorspronkelijk zonder die hoofdstukken uitgegeven (tegen de tweede editie werden ze teruggevonden en op de geijkte plaats ingevoegd, vandaar die inleiding trouwens). Maar dat betekent dus ook dat die hoofdstukken niets bevatten dat essentieel was voor de voortgang van het verhaal! Het boek gaf dan ook aanleiding tot een hernieuwde interesse voor pre-renaissancistische gebouwen, waardoor deze actief zouden worden beschermd.
Het boek werd ontelbare malen verfilmd, maar merkwaardig genoeg heb ik me enkel bezig gehouden met iets te schrijven over de Disney-tekenfilm “The hunchback of Notre Dame”. Dat komt omdat het de eerste was waarmee Jeffrey Katzenberg, de “revivor” van het genre, niks meer te maken heeft. Gary Trousdale en Kirk Wise, die ook tekenden voor “Beauty and the Beast”, klaarden immers alleen de klus. Bij zijn eigen firma, Dream Works SKG (de S en de G staan voor respectievelijk Steven Spielberg en David Geffen), stoomde Katzenberg echter een concurrent klaar, zijnde het bijbelverhaal “The Prince of Egypt”, met een knipoog “The Zion King” gedoopt.
Ook in “The hunchback” (overigens met de stem van Tom “Amadeus” Hulce) speelt de typische Disney-ideologie weer volop, zodat van dit zwartgallige drama van Victor Hugo een feelgood movie voor het hele gezin werd gemaakt. Toegegeven, er was wel wat te doen rond de “zwoele fantasie” van aartsdiaken/rechter Claude Frollo, die in zijn verbeelding Esmeralda een zwoel buikdansje ziet doen. Met name de Southern Baptist Convention riep zijn leden op niet langer Disney-producten te steunen. Maar dat was eigenlijk meer omwille van het feit dat Disneyland de poorten had opengegooid voor de Gay and Lesbian Day, inclusief een toegangsticket met daarop een roze Mickey Mouse.
Ook nog mededelen dat de Nederlandse versie werd geregisseerd door Stijn Coninx en dat de hoofdrol daarbij uiteindelijk toch niet was weggelegd voor Helmut Lotti, zoals eerst voorzien, maar voor Jan Schepens.

Ronny De Schepper
Zoals gezegd waren er tal van verfilmingen en dus ook tal van Esmeralda’s, maar de mooiste was ongetwijfeld Gina Lollobrigida in 1956…

c424e4a3904ef49a76b07ff676ff12be

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.