Reeds in 1690 is deze planeet voor het eerst waargenomen door John Flamsteed. Deze Engelse astronoom veronderstelde echter dat het om een ster in het sterrenbeeld Stier (Taurus) ging en noemde zijn ontdekking dan ook “34 Tauri”. Rond 1769 werd Uranus in totaal twaalf keer waargenomen door Pierre Lemonnier, maar ook deze astronoom meende een ster te zien. De officiële ontdekking staat daarom op naam van William Herschel die op 13 maart 1781 het object als planeet kwalificeerde. Hij gaf de planeet de naam “Georgium Sidus”, naar de Engelse koning George III. Een andere naam die in die tijd gehanteerd werd was “Herschel”. Pas in 1850 werd de eerder al door Johann Bode voorgestelde naam Uranus officieel in gebruik genomen, een gelatiniseerde versie van de naam van de Griekse god Ouranos, de personificatie van de hemel in de Griekse mythologie. In het Engels wordt dit op exact dezelfde manier uitgesproken als “your anus” en daarom komt het woordgrapje in tal van komische films of sitcoms voor.

Uranus is de op twee na grootste en vanaf de Zon gezien de zevende planeet van het zonnestelsel. Met het blote oog is deze ijsreus enkel te zien maar alleen als hij in oppositie staat, onder zeer gunstige omstandigheden en als bekend is waar gezocht moet worden komt de helderheid in de buurt van de grens van wat nog met het blote oog gezien kan worden. Met een gewone verrekijker is Uranus beter te zien als een zwak “sterretje”, maar zelfs met een grote telescoop blijft Uranus niet meer dan een groenachtig schijfje. Uranus was in de oudheid dan ook niet bekend. Het is de eerste planeet die sinds de uitvinding van de telescoop is ontdekt.

Tot op heden heeft slechts één ruimtesonde de planeet benaderd; de in 1977 gelanceerde Voyager 2 passeerde de planeet op 24 januari 1986 op een afstand van circa 9,1 miljoen km. Tijdens deze missie heeft de sonde foto’s van de planeet en ringen naar de Aarde gestuurd en is vervolgens doorgereisd naar Neptunus. Hierboven ziet u de foto’s van Uranus gemaakt door Voyager 2 in normale (links) en valse kleuren (rechts, de gebruikte kanalen zijn UV, violet en oranje). Ik versta daar niks van, ik aap alleen maar na wat Wikipedia daarover schrijft, maar ik neem aan dat het te maken heeft met het feit dat de karakteristieke cyaan tot blauwe kleur wordt veroorzaakt door de atmosfeer die relatief veel methaan (2,3%) bevat. Dat absorbeert rode en oranje golflengtes uit het zonlicht maar het weerkaatst blauw en groen. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.