Morgen zal het al 45 jaar geleden zijn dat Roland van Campenhout te gast was in jeugdclub Broebelke in Temse. En dat was niet eens de eerste keer, want 45 jaar geleden was ik al getrouwd en kwam ik bijna nooit meer in ’t Broebelke. En toch herinner ik mij daar zeker nog twee optredens van hem, waar ik wél bij was. Eén optreden zie ik nog zo voor me, want hij speelde niet op het podium vooraan, maar rond de kachel. Zou het midden in de winter geweest zijn? Ik denk het niet. Ik denk eerder dat de kachel uit was. En Roland was alleen, maar had ‘k weet niet hoeveel versterkers mee, die hij via micro’s allemaal met elkaar in verbinding stelde, zodat het wel leek of er een hardrockgroep te gast was! Ik herinner me nog dat ik eens buiten ben gaan luisteren en dat ik hem op de Krijgsbaan nog altijd vrolijk van katoen hoorde geven. Maar goed, noch van het optreden 45 jaar geleden, noch van die vroegere optredens schijnen er foto’s te bestaan. Erik Westerlinck waar zat je als we je nodig hadden? Enfin, hieronder een artikel over Roland n.a.v. zijn optreden op het Feest van De Rode Vaan in 1982. En ook dat was niet zijn eerste keer, zoals ik uit de tekst aflees. En ook De Rode Vaan had hij dus blijkbaar al eens die farce gelapt van een contract te tekenen voor een optreden met groep en toch alleen af te komen. Ja Roland, altijd fun in de keet!

Toen we het bericht over de dood van Ferre Grignard ontvingen, moesten we nog even aan hem denken. Aan het Gentse equivalent van de Ferre : Roland van Campenhout, beter gekend als Roland tout court. We dachten eraan hoe Roland eigenlijk, in tegenstelling tot Ferre, nooit is weggeweest, al heeft ook hij een internationale carrière (Verenigde Staten, Frankrijk) verkwanseld door een bohémien bestaan. En hoe ondanks dat slopende leventje Roland toch nog steeds alive and kicking is !

Oh ja, zonder nu bepaalde lezeresjes weer voor het hoofd te willen stoten, er is nóg een verschil en niet zo’n kleintje : Roland is wel een oertalent. Gitaarspelen kan hij als geeneen maar het is vooral op z’n kleine trekzak, in gangbare taal mondharmonica genoemd, dat hij ons heeft, weten te bekoren. En als hij ooit de Flaterfoon in handen mocht krijgen dan zou hij daar nog hemelse muziek uit te voorschijn kunnen toveren.
Uiteraard lokt zo’n talent andere talenten aan zoals wespen op een leeg bierglas afkomen. Met als gevolg dat zowat de hele Vlaamse « sien » reeds als begeleider in de zogenaamde Bluesworkshop heeft gefungeerd met Jean Blaute en Mich Verbelen (ooit ook nog bij Raymond van het Groenewoud) op kop.
Anderzijds kan men daardoor ook nooit op voorhand voorspellen wie Roland nu precies zal meebrengen. Twee jaar geleden sloeg hij zelfs het hele RV-feest met verbazing door moederziel alleen af te komen. Maar voor dit jaar heeft hij een revanche beloofd. En wat voor een! Als Roland op z’n jongste elpee (« Snowblind ») en in zijn solo-concerten soms een beetje de « kosmische » toer opgaat, « beschrijvende » muziek als het ware (wat wij niet bij voorbaat afwijzen, denken we naar aan « Galactic glides » uit de elpee « One step at a time »), dan is hij vergezeld van zijn kornuiten toch op de eerste plaats nog steeds de bluesman, de rocker ook die z’n bewondering voor mensen als Buddy Holly, Sam Cooke, Hank Williams of Sonny Boy Williamson nooit onder stoelen of banken heeft gestoken. So put on your dancing shoes !

Referentie
Ronny De Schepper, Roland, alive and kicking! De Rode Vaan nr.36 van 1982

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.