Onze Nederlandse correspondent Theo Buiting heeft in deze corona-tijden weer een verhaaltje klaar. De titel luidt deze keer: Deze week in de bonus. Drie voor de prijs van één!

Coronatijd, opruimtijd. Geen file op de A-zoveel maar wel voor de milieustraat. De kringloopwinkels zitten tot de nok toe vol. Uit mijn mancave heb ik ook al enkele steekwagentjes wielerliteratuur naar een andere grot weten te transfereren. Maar er blijven toch nog wel enige werkjes die je niet zómaar wegdoet. Relicten uit het stenen tijdperk van het wielrennen. Althans in de ogen van de meer eigentijdse fietsliefhebber.

Dan is het altijd leuk om weer eens wat terug te lezen over doping. Een nooit weggeweest fenomeen. Dezer dagen nog in de krant het verhaal van Herr Doktor Schmidt, die de petoet indraait in de zaak Aderlass. Een heel andere tak van sport, zogezegd, dan de onthullingen uit de eind zestiger en begin zeventiger jaren. In boekjes met opwekkende  titels als : “Renners spreken vrijuit over de wielersport” van de hand van Jan Emiel Daele, of het kernachtige  “Dossier Doping” van Karel van Assche. Hier ten onzent doet Theo Koomen een duit in het zakje met zijn historisch relaas “25 Jaar Doping”

Fel realistische (een begrip uit de tijd van de Index, weet u wel) ontboezemingen in het boekje van Daele, een poète maudit, die na het plegen van een crime passionel aansluitend zelf de trein naar Gene Zijde nam. De achterflap laat niets te raden over: “Hij (JED) ontdekte de werkelijkheid van het lief en leed van de renners. Waarover zij openhartig en eerlijk durven te praten. Direct en boeiend worden de bikkelharde wetten van het milieu neergezet. Een strijd die de meesten in hun beroep moeten leveren om in onze maatschappij te kunnen bestaan”. Om ronkend te vervolgen met de constatering dat het boek een documentaire voor de massa is tot betere kennis van doping en uitbuiting in de West-Europese wielersport na de Tweede Wereldoorlog. Smack dab in the middle !

What you see is what you get. Zonder aanziens des persoon worden ze uit de poel des verderfs gevist. De grote én de kleine vissen. De namen minimaal verbasterd en heel makkelijk te herleiden. De “drog” spat ook van de pagina’s af: Maxiton, Actedron, Tonedron, Pervitine, noem maar op. Maar je moet wel een vroege boomer annex hard-boiled wieleradept, van het kaliber Jantje Zomer zeg maar, zijn om die boerenjongensdrugs nog te (her)kennen. Een beetje festivalganger uit het Precovidium lacht er om. Handig ook als je Van Genechten nog van Van Geneugden weet te onderscheiden. Maar er passeren nog genoeg bekendere figuren de revue. Die nu overigens, als ze nog bij leven zijn, niet meer wakker zullen liggen Jan Emiel’s verhalen . Onderzoeksjournalist Karel van Assche schuwt het in zijn “Dossier Doping” niet om man en paard gewoon voluit te noemen. De subtitel laat ook hier niets te raden over: “Achter de sluier van de sport; de waarheid, de onverbloemde, soms verschrikkelijke waarheid”. Veel van de protagonisten uit het boek hebben inmiddels hun rugnummer voor het Criterium Éternel al afgehaald. Heel misschien dat een enkeling nog wat wrange herinneringen heeft aan de beschuldigingen uit die tijd. Een geloofwaardig stukje geschiedschrijving, vol met al lang verjaarde, edoch bijwijlen sappige, feiten. Wat te denken bijvoorbeeld van Omer Ballegeer die door de BOB betrapt werd met dopinggeduide middelen verstopt in de luchtfilter van zijn auto. Overigens werd Omer zowat wekelijks beboet door de BWB vanwege “hinderlijk volgen door supporters” (sic).

In zijn “25 jaar Doping” leunt Theo Koomen nogal sterk op de beide werkjes van zijn Vlaamse confraters. In ieder geval werd zijn tegels lichten met bijbehorende  name-dropping door het vaderlandse beroepsrennersgilde niet gepruimd en kon hij rekenen op een tijdelijk excommunicatie. Ja, bij het wielrennen als zogeheten katholieke sport past zo’n tuchtmaatregel natuurlijk wel.
Nu we het er toch over het papisme hebben, nog een amusante c.q. frappante passage zijdelings opgetekend door Van Assche. Het gaat over de beroemde Fransman Henri Pelissier die in 1924 ooit de oerkreet “wij zijn de dwangarbeiders van de weg” lanceerde. “Henri kreeg mirakelmiddelen, bereid door ene pater Manchon, zijn biechtvader”. Nou dan lul je niet meer!

In het kader van de grote kuis moeten ook deze drie unieke tijdsdocumenten eraan geloven en het veld ruimen. Deze week daarom in de bonus: drie voor de prijs van één. Oldskool hot stuff, de speed vliegt je om de rooie oortjes. Absolute collectors items. En je krijgt met terugwerkende kracht mededogen met die arme coureurs die niet anders konden.

Stuur me een pb voor deze eenmalige aanbieding tegen een zacht prijsje.

TB 29/1/21  

3 gedachtes over “Theo’s Buitelingen (24)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.