Naar aanleiding van de Duizend Klassiekers hoorde ik op Radio 2 uiteraard ook nog eens “Dromen zijn bedrog” van Marco Borsato uit 1994 en dat bracht me een anekdote in herinnering, die ik hier toch even moet neerschrijven vooraleer ze weer in de nevelen van de tijd verdwijnt…

1994, dat wil dus zeggen in de periode dat ik uitsluitend naar Klara (in die tijd nog Radio 3) luisterde. Ik kende m.a.w. dit nummer totaal niet toen het werd gezongen op een feestje van de nieuwe lichting van Jean-Pierre De Decker in theater Minnemeers, het bijhuis van het NTG. Het was Fabrice Delecluse die het zong, dacht ik. Ik werd helemaal van mijn sokken geblazen en ik niet alleen blijkbaar, want als de bisnummers eraan kwamen wilde iedereen dat “Dromen zijn bedrog” nog eens werd hernomen.
Enkele maanden later was er het nieuwjaarsconcert in het NTG zelf en – ’t gaat vlug in de vluchtige wereld van de popmuziek – toen werd “Dromen zijn bedrog” al helemaal niet meer gezongen. Dus toen het tijd was voor de bisnummers begin ik luidkeels te schreeuwen: “Dromen zijn bedrog! Dromen zijn bedrog!” Waarop een oudere dame zich naar mij omdraait en zegt: “Ach meneer, ze zijn nog zo jong, laat ze toch dromen…”

Ronny De Schepper

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.