De Britse wielrenner Vincent Denson (afgekort “Vin” maar op het continent werd dat “Vic”, omdat Vin in het Frans “wijn” betekent, aldus Wikipedia) wordt vandaag 85 jaar.

Nadat hij met de Engelse nationale ploeg had deelgenomen aan de Olympische Spelen in Melbourne 1956 en de Vredeskoers 1960 (in Engeland reed hij toen voor de Viking-ploeg), werd hij in 1961 geselecteerd voor de Tour de France. Hij kreeg een contract bij Margnat en bleef op het continent wonen (in Troyes).  Na een korte passage bij Frimatic (1962) verhuisde hij in 1963 naar de Pelforth-ploeg. Hiervoor werd hij o.m. tiende in Milaan-Sanremo, zijn beste prestatie in een klassieker.

95 vin denson

In 1964 verhuisde Denson naar Gent om voor de Solo-ploeg van Rik Van Looy te gaan rijden. Hij won de kermiswedstrijd in Gentbrugge, maar was over het algemeen niet gelukkig bij Rik Van Looy: “Solo was de naam en solo was de aard. Je reed voor Van Looy en deed wat hij je opdroeg, zoals biertjes halen, die hij graag lustte halverwege de race. Knechten moesten soms hele afstanden jagen om de grote man een flesje Stella te bezorgen.” (Tegen Les Woodland, geciteerd in “De monumenten” van Peter Cossins, p.290; het dient gezegd dat Cossins ook elders in het boek blijk geeft dat hij Rik Van Looy niet kan luchten, dus je hoeft dit niet voor evangelie aan te nemen.)

29 vin denson

Het jaar daarop trad hij in dienst van Raphaël Geminiani en werd knecht van Jacques Anquetil. Hij had intussen een café in Gentbrugge geopend. Hij won dan ook de kermiswedstrijd in Wondelgem, maar belangrijker was zijn zege in de Ronde van Luxemburg. Hij werd ook nog tweede in Kuurne-Brussel-Kuurne en de Omloop der Vlaamse Gewesten.

Vin Denson werd de eerste Brit die een etappe in de Giro won, in 1966.

Denson reed in 1967 de Tour de France voor het landenteam van Groot-Brittannië. In die editie stierf zijn vriend Tom Simpson op de top van de Mont Ventoux. De volgende dag, zo had het peloton besloten, zou Denson vrij baan krijgen voor de etappeoverwinning, als eerbetoon aan Simpson. De overwinning ging in plaats daarvan naar zijn landgenoot Barry Hoban, omdat Denson nog te zeer van streek was (aldus Wikipedia, maar dit verhaal heb ik nog nooit eerder gehoord; aangezien Barry Hoban nadien met de weduwe van Tom Simpson is getrouwd, mag men m.i. toch veronderstellen dat hij op dat moment ook al dichter bij Simpson stond dan Denson – zij het dat ze alle drie wel in het Gentse woonden natuurlijk).

83 vin denson

In 1968 nam Denson opnieuw deel aan de Tour met de Britse nationale ploeg. Een achtste plaats in de 21ste etappe was zijn beste prestatie van dat jaar, waarin hij voor de rest voor de Italiaanse Kelvinator-ploeg reed.

In 1969 keerde hij terug naar Engeland. Als lid van het Bantel-team werd hij echter pas 29ste in het nationale kampioenschap op tien minuten van de winnaar, de Australiër Bill Lawrie. Toen hield hij het voor bekeken, al zou hij tot in 1971 wel nog opnieuw bij de amateurs rijden.

In 2008 kwam zijn autobiografie The Full Cycle uit.

Ronny De Schepper

2 gedachtes over “Vin Denson wordt 85…

  1. Dag Ronny,

    In het boek The Full Cycle van Vin Denson p69-88 schrijft Vin Denson inderdaad dat zijn verblijf bij SOLO alles behalve een succes was. Alles draaide rond Van Looy (wat toch wel een beetje normal was denk ik) plus nog een hele reeks andere opmerkingen.

    Zijn verhaal betreffende de rit in de TdF 1967 is toch ietwat anders (p123-124). Normaal zou hij dus mogen “winnen”. Stablinski deelde hem dat mee. De reden was dat hij Simpson al het langst kende. Hij zou op 20 km van de streep mogen vertrekken. Hoban was echter niet gelukkig met deze keuze van het peloton. Hij vond dat, ondanks het feit dat het een gegeven overwinning was, de jongere renners van Britse team er meer zouden aan hebben dan de oudere, gesettelde Denson.
    Terwijl hij naast Stablinski reed, wachtend op diens teken om weg te rijden (Stablinski was een soort waarnemend patron van het peloton), sprong Hoban, tot verbazing van iedereen (Stablinski zat er ook mee verveeld) weg. Stablinski opperde nog even om hem terug te halen, maar Denson weigerde. Het zou een blammage zijn voor het oog van de TV-camera’s dat een Brit op een Brit zou jagen.
    In het boek “Watching the Wheels Go Round” van Barry Hoban vertelt die op p.104 dat terwijl ze langs de vlakke wegen van de Camargue reden hij aan kop reed en plots ondervond dt het peloton hem had laten rijden.

    Jan De Smet

    Like

  2. Hij had een café in Gentbrugge, op een hoek in de Schooldreef. Ik kan de echte naam daarvan niet maar iedereen had het over ‘Den Denson’. Ik herinner me niet of hij daar echt zelf dat café uitbaatte maar toen hij al gestopt was bleef de naam in de volksmond dezelfde. Wat ik ook nog weet is dat hij tijdens zijn actieve carrière ook al in Gentbrugge moet hebben gewoond want hij versierde voor fietsende jongens een heel contingent koerstruitjes Bic. Dat moet blijkbaar in 1968-1969 geweest zijn toen hij bij die ploeg reed.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.