Er is reeds veel over te doen geweest, maar morgen is het dan zo ver: Martine Tanghe, het nieuwsanker van het VRT-journaal, heeft de pensioengerechtigde leeftijd bereikt. En kijk, toevallig struikel ik hier over een telefonisch interviewtje dat ik met haar heb gehad in 1984 in de rubriek “aan het lijntje”…

U kon het vorige week reeds in ons blad lezen en misschien had u het zelf op televisie ook gezien : tijdens een betoging in Schaarbeek van een tachtigtal leden van rechtse organisaties om de vrijlating van VMO-leider Bert Erikson « en andere politieke gevangenen in België » te bekomen, kregen de BRT-journaliste Martine Tanghe en haar technische ploeg wat men noemt « rake klappen » te incasseren. Even meeluisteren wat er precies gebeurd is…
M.T. : De betoging zelf was reeds bijzonder agressief. Vooral dan tegen de gastarbeiders. Men trok dwars door de gastarbeidersbuurt, wat ik op zich al bijzonder provocerend vond voor een betoging die daar zogezegd niets mee te maken had. Er werd echter even vaak gescandeerd « BRT weg ermee » als « Erikson vrij » als « gastarbeiders buiten ». Men zou het dus eigenlijk net zo goed als een racistische betoging kunnen omschrijven. Ik liep daar uiteraard heel de tijd langs met mijn cameraman en klankman men had me reeds een paar maal op de korrel genomen, maar toen de betoging afgelopen was bleven we nog een beetje staan omdat er nog een toespraakje was en dan is er gewoon iemand naar mij gekomen, die me zei : « Dat is de laatste keer dat ik u verwittig ». Toen wij toch nog bleven staan, zijn er dan ook anderen op afgekomen die zijn beginnen schoppen en slaan en hun klauwen in mijn vel zetten. Ik heb niks gezegd, ik moet eerlijk zeggen dat ik te bang was om terug te slaan of op een andere manier te reageren.
— Verweten ze je iets speciaals of was je gewoon de vertegenwoordigster van de BRT in hun ogen ?
M.T.
: Ik denk het, ja. Ze hadden wel al geroepen : « onze communistische verslaggeefster » en « ga maar terug naar Portugal naar de Anjerrevolutie », maar ik denk dat men mij hiervoor met iemand anders (*) verwarde want ik ben daar nooit geweest (lachje).
— Je hebt dus op geen enkele manier geprovoceerd ?
M.T.
: Ik heb niks gezegd, de hele betoging lang niet. Ik heb dat allemaal over me heen laten gaan. Want dat begrijp je wel, hé, met zo’n volk moet je dat niet doen. Ik ga het ook niet zoeken.
— Toch wel, nietwaar ? Een betoging van tachtig man, hoe kom je erbij ? Op ons rv-feest zijn jaarlijks zo’n vijfduizend man, maar toch hebben we de BRT daar nog nooit gezien…
M.T.
: Dat is iets anders, waarover ik niet te beslissen heb. Voor mij was dit een opdracht. Maar ’t is ook wel symptomatisch natuurlijk.
— Een ander merkwaardig iets was dat er geen politie was ?
M.T.
: Wel in burger, zeggen ze. Twee man in een wagen. En er stond naar het schijnt ook politie klaar voor als er iets mocht gebeuren, maar ik heb die niet gezien.
— Zij hebben dus niet ingegrepen ?
M.T.
: Nee. Er is wel een vrouw van de betogers zelf tussenbeide gekomen. En achteraf is ook nog iemand van het Vlaams Blok zich bij mij komen excuseren. Hij zei dat ze wel wisten wie het waren en dat ze « er eens over zouden praten ». Blijkbaar waren ze het er zelf niet mee eens.
— Heb je er iets aan overgehouden ?
M.T.
: Ja ! Ik was nogal geschokt, ja, geestelijk. Door de agressie van dat soort mensen. Ik vond dat werkelijk zeer, zeer laag.
— Heeft de BRT gereageerd ?
M.T.
: Het is vandaag (27/6) pas de eerste dag dat ik weer werk, dus ik weet het eigenlijk niet. (De dag daarna heeft het gemeenschappelijk vakbondsfront van ACOD-ACV/BRT wel degelijk een protestnota verspreid). Collega’s wijzen er echter terecht op dat dit soort dingen in de hand wordt gewerkt door de hetze die in veel kranten tegen ons wordt gevoerd. Het is uiterst-rechts dat sláát, maar de haatcampagne is voorbereid in respectabeler middens. Er zijn kranten (**) die altijd op onze kap zitten voor een vermeend gebrek aan objectiviteit en zo. Je moet dat zien tegen die achtergrond.
— Tot slot : ga je het hierbij laten of… ?
M.T.
: Zeker niet ! Die kerels moeten niet denken dat ze ongestraft mensen kunnen in mekaar timmeren die daar gewoon hun job aan het doen zijn. Ik laat me niet afslaan door dat soort volk.

Vastberaden taal, waarmee wij het uiteraard vol-ko-men eens zijn.

Referentie
Jan Draad, Martin Tanghe aan het lijntje, De Rode Vaan nr.28 van 1984

(*) Liesbeth Walckiers.
(**) Ik kan natuurlijk niet in Martine haar hoofd kijken en dan al helemaal niet na al die jaren, maar ik denk toch dat ze hier een beetje overdrijft. Bij mijn weten kan ze enkel Het Laatste Nieuws hebben bedoeld dat de komst van VTM reeds aan het voorbereiden was, maar verder…?

2 gedachtes over “Martine Tanghe wordt 65…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.