De Noorse Anni-Frid Lyngstad, vooral bekend als Frida van de Zweedse groep Abba, viert vandaag haar 75ste verjaardag.

Anni-Frid is een “product” van het zogenaamde “Lebensborn”-project. De nazi’s (en meer bepaald Heinrich Himmler) vonden de Noorse vrouwen met hun blonde haren en blauwe ogen de beste “voedingsbodem” om het superieure Arische ras van de toekomst te kweken. Vandaar dat Wehrmachtsoldaten en SS’ers werden aangemoedigd om zoveel mogelijk met hen uit de broek te gaan. Zo ook dus ene Alfred Haase, die na zijn “vaderlandse plicht” niets meer van zich liet horen. Anni-Frids moeder daarentegen kreeg de volle laag van haar landgenoten en vluchtte naar Zweden (in zekere zin hebben we Abba dus te danken aan de nazi’s…), waar zij twee jaar later stierf aan een niercrisis. Anni-Frid was dus nog maar goed twee jaar oud en werd verder opgevoed door haar moeders moeder, die aan heel de affaire een verbitterde levenshouding had overgehouden. Anni-Frid kende met andere woorden een trieste jeugd en toen ze daarover in 1983 in een interview vertelde en daarbij de naam van haar vader liet vallen, nam deze dan toch opnieuw contact op (kassa, kassa, dacht hij wellicht). Het werd echter helemaal niks. Anni-Frid voelde zich helemaal niet verbonden met die man en sindsdien heeft ze er ook nooit meer contact mee gehad.
In 1970 bracht de groep The Hep Stars (met Benny Andersson en Björn Ulvaeus) de elpee “Lycka” uit, waarop hun vriendinnen Anni-Frid Lyngstad en de (in vergelijking met de drie anderen) vijf jaar jongere blonde Agnetha Faltskog, die beiden reeds een solocarrière achter de rug hadden, meezongen. Zij waren tienersterre­tjes geweest in Zweden (Agnetha zong zelfs in de Zweedse versie van “Jesus Christ Superstar”), maar Frida was al snel overgeschakeld op jazz.
Het waren respectievelijk Benny en Björn die beide zangeressen hebben “ontdekt” en in de officiële biografieën wordt het dan ook voorgesteld alsof dat het de normaalste zaak van de wereld is dat ze in die volgorde dan ook twee paren werden. De herrie die op het persoonlijke vlak hieruit later zal voortvloeien doet me echter wel een vraagteken plaatsen achter deze plotse opwellingen van huwelijksdrift.
Het verhaal van Abba is trouwens als dat van de kip en het ei. De grootste hits van Abba worden immers gezongen door Agnetha. Nochtans krijgt de andere zangeres, Annifrida, evenveel kansen. Alleen, de nummers die door haar worden gezongen, worden meestal geen hits. Is dit nu omdàt ze door haar worden gezongen of krijgt ze juist het minder hitgevoelige materiaal toegeschoven? De kip en het ei…
Alleszins was Frida soms zo gefrustreerd was dat ze ooit met gouden platen naar het gouden hoofdje van Agnetha heeft gegooid…
Ook Phil Collins zegt in zijn boek “On speaking terms”: “Het was alsof het meest gefrustreerde lid van de band naar buiten trad toen Frida en ik samenwerkten. Ze wilde een duidelijk statement maken en de wereld laten zien dat ze ook zelf iets kon bereiken. Het publiek was alleen maar geïnteresseerd in de status waarvan Frida bekend was: een lid van ABBA, maar wel de tweede stem na Agnetha.” (p.111)
Frida verkocht reeds in 1983 haar aandelen in het Abba-imperium en verhuisde naar Londen. Ze maakte een paar solo-albums (o.a. in een productie van Phil Collins), maar daarna zij heeft alle banden met de muziekbusiness doorgesneden. In de zomer van 1992 is ze immers gehuwd met een heuse prins (Ruzzo Reus von Plauen) en vanaf dan bracht ze haar tijd door in één van haar drie woningen (in Fribourg, op Mallorca en in Zweden). Zij is actief in de milieubeweging. Haar zoon Hans (1963) werkt als geluidstechnicus en haar dochter Lotte (1967), beide uit haar eerste huwelijk (dus nog vóór Benny), woonde met haar zoontje Jonathan (1989) in Amerika tot ze in 1997 omkwam bij een auto-ongeval. Eind ’99 is prins Ruzzo aan kanker overleden.
Ook op muzikaal vlak zat het Frida niet mee. In september ’96 bracht ze toch nog een CD uit met Zweedse liedjes, die ze echter niet aan de straatstenen kwijt kon.

Ronny De Schepper

2 gedachtes over “Anni-Frid Lyngstad wordt 75…

  1. “In september ’96 bracht ze toch nog een CD uit met Zweedse liedjes, die ze echter niet aan de straatstenen kwijt kon”.
    Daar wil ik toch even op reageren. Deze cd verscheen alleen in Zweden. Op 27 september 1996 kwam de cd in de zweedse albumcharts. In de tweede week notering stond deze reeds op de eerste plaats. In totaal blijft het album 21 weken genoteerd. Dus aan de straatstenen niet kwijtgeraakt is duidelijk een verkeerde weergave.

    Like

  2. Beste Ronny, als grote ABBA én als grote Frida fan heb ik met verbazing je artikel gelezen.
    Frida leerde haar vader kennen in 1977. En ze hebben zeker meer contact gehad dan alleen de hereniging.
    In 1970 bestonden de Hep Stars niet meer. Björn en Benny maakten samen deze CD.
    Agnetha was zeker een tienerster. Maar toen ze meezong in Jesus Christ Superstar was ze 21/22 het was namelijk in 1971 of 1972.
    En dat Frida de ‘tweede’ stem achter Agnetha was. De ABBA sound bestond uit de samenzang van beide zangeresssen. Agnetha zong de grote solo hits: Chiquitita, Gimme Gimme Gimme, The Winner Takes It All, One Of Us, The Day Before You Came en Head Over Heels.
    Frida zong de grote hits: Fernando, Money Money Money, Knowing Me Knowing You, I Have A Dream en Super Trouper.
    In de hits Waterloo, I do I do I do I do, Mamma Mia, Dancing Queen, The Name Of The Game, Eagle, Take A Chance On Me, Summernight City en Voulez Vous verzorgden ze samen de leadzang.
    Dus wat je daarover schrijft klopt niet.
    Frida heeft na het uitbrengen van haar solo werk haar muzikale carrière op een laag pitje gezet. Maar ze heeft toch echt regelmatig van zich laten horen:
    1983: Frans duet met Daniel Balavoioine: Belle
    1983: Engels duet met B.A. Robertson: Time
    1987: Zweedse samenwerking met de groep Ratata: As Iong as I have you (ook in het engels verschenen)
    1992: In samenwerking met Julian Lennon, zoon van John: het nummer Saltwater
    1993: A capella versie van Dancing Queen samen met de Real Group
    1996: haar Zweedse solo LP: zie de reactie hierboven
    1997: Duet met Marie Frederikson van Roxette: Alla mina basta ar
    2002: Italiaans duet met operazangeres Filippa Giordano: la Barcarolle
    2003: Duits duet met Dan Daniel: Lieber Gott én I have a dream
    2004: Samenwerking met Jon Lord van Deep Purple wat resulteerde in het nummer The sun will shine again
    2010: Coverversie van Morning has broken van Cat Stevens
    2015: Samenwerking met Dan Daniel op het nummer 1865
    2018: Duet met Arturo Sandoval

    Door haar huwelijk met Ruzzo Reuss kreeg ze de titel van ‘Prinses van Reuss’ en ‘Gravin van Plauen’.
    Maar dat terzijde.
    Kon niet nalaten om te reageren…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.