Het is vandaag 45 jaar geleden dat “Bohemian Rhapsody” van Queen werd uitgebracht.

Bohemian Rhapsody is een stuk in rapsodische vorm. De term Rhapsody komt uit de klassieke muziek en is een muziekstuk dat uit contrasterende delen bestaat. En inderdaad, het nummer bestaat uit zes delen, waarin een aantal onderling sterk verschillende muziekstijlen aan bod komen. De intro (0:00–0:49) wordt eerst gevolgd door een ballade (0:49–2:40). Daarna volgen een korte gitaarsolo (2:40–3:05), een opera-achtig intermezzo (3:05–4:07) en een hardrockgedeelte (4:07–4:54). Ten slotte is er een lange outro (4:54–5:55), die wordt afgesloten met het geluid van een gong. Het lied is verder afwijkend qua opbouw doordat het geen refrein kent. Tevens komt geen enkel couplet een tweede keer voor.

De titel zou verder nog verwijzen naar de wereld van de bohemiens, meer in het bijzonder het individualisme en de daarmee samenhangende creativiteit, al is over de precieze betekenis van de weinig samenhangende tekst is weinig duidelijk. Zanger en schrijver Freddie Mercury hield er niet van om in interviews zijn teksten uit te leggen. Er is wel geopperd dat Goethes beroemde werk Faust een belangrijke bron van inspiratie heeft gevormd.

De tekst bevat filosofische elementen. Meteen in de intro wordt de vraag gesteld of het leven zoals wij dat ervaren echt is (“Is this the real life? Is this just fantasy?”), waarna wordt geconcludeerd dat er aan de realiteit geen ontsnappen mogelijk is.

Vervolgens lijkt het te gaan om een jongen uit een arme familie die terechtstaat wegens het doodschieten van een man, en mogelijk geëxecuteerd wordt. De jongen beseft dat hij zijn leven, dat nog maar net was begonnen, vergooid heeft en dat niemand nog van hem houdt.

Het opera-gedeelte, dat overigens werd ingezongen door drie leden van Queen (John Deacon zong dit gedeelte niet mee; dit inzingen gebeurde zo vaak dat er uiteindelijk ca. 180 stemmen te horen waren; de opnames van dit gedeelte van het nummer namen zo’n drie weken in beslag), bevat veel religieuze toespelingen. Zo wordt hier Beëlzebub genoemd en komt de Arabische spreuk Bismillah (“in naam van God“) voor. De tekst bevat verder enkele verwijzingen naar de operawereld. De naam Scaramouche wordt genoemd, evenals Figaro uit Il barbiere di Siviglia van Rossini of Le nozze di Figaro van Mozart. Verder wordt de 16-eeuwse geleerde Galileo Galilei aangeroepen, die door de Kerk werd vervolgd. Mogelijk verwijst dit zowel naar de hoofdpersoon uit Faust als naar het thema homoseksualiteit, waar Mercury graag acceptatie voor wilde. Aan het eind wordt enkele malen de tekst “nothing really matters” herhaald om dan af te sluiten met “Anyway the wind blows”.

De platenmaatschappij zag het helemaal niet zitten dat dit nummer − ruim langer dan de gangbare drie minuten − zou worden uitgebracht op single. Freddie Mercury gaf een kopie aan zijn goede vriend, radio-dj Kenny Everett, en zei (met een knipoog) dat hij het nooit in zijn show mocht afspelen. Everett deed, naar Mercury’s verwachting, precies het tegenovergestelde, en draaide uiteindelijk het nummer veertien keer in twee dagen. Andere radiostations begonnen toen ook het nummer uit te zenden.

Er werd een videoclip bij opgenomen, zodat de single tijdens hun tour alsnog op Top Of The Pops van de BBC kon verschijnen. De clip was een van de eerste echte videoclips, maar artiesten als Elvis PresleyBob DylanThe BeatlesRoger Glover en zelfs Queen zelf hadden al eerder promotiefilmpjes gemaakt bij hun singles. De clip van Bohemian Rhapsody is voor 100% op video gedraaid waarbij enkele eenvoudige technieken (zoals een facetlens) gebruikt werden voor de special effects. Zo werd het videofeedbackeffect verkregen door de camera op een monitor te richten. Deze clip werd in iets meer dan vier uur opgenomen en kostte slechts £4500.

Bohemian Rhapsody had onmiddellijk wereldwijd succes. Eind 1991 werd het nummer voor de tweede keer een grote hit. Dit hing enerzijds samen met het overlijden van Mercury, maar met name in de Verenigde Staten werd het succes ook in de hand gewerkt door de film Wayne’s World, waarin het nummer een hilarische rol speelt. (Wikipedia)

Er bestaat ook een muppet-versie van het nummer…

De pathetische manier waarop Animal hier om zijn mama roept, doet mij ook denken aan de slaapkamerhitparade van Hans Liberg…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.