De Amerikaanse regisseur Peter Sellars (foto Antandrus via Wikipedia) is gisteren 63 jaar oud geworden. 63? zal u zeggen, dat is toch geen reden om een artikel aan hem te wijden? Inderdaad, het is dan ook puur toevallig dat ik vandaag iets over hem wou schrijven en dat ik vaststel dat hij gisteren is verjaard.

Sellars heeft eerst de Phillips Academy en vervolgens de Harvard University doorlopen, waar hij in 1981 afstudeerde. Hij maakte een poppenvoorstelling van Wagners Ring en regisseerde een minimalistische productie van Tsjechovs Drie zusters. Sellars’ productie van Antony and Cleopatra in het zwembad van Harvard’s Adams House zorgde voor belangstelling van de pers die zich verder dan alleen de campus uitstrekte, evenals de techno-industriële productie van King Lear waar een Lincoln Continental en allesomvattende muzikale sferen gecreëerd door het Steel Cello Ensemble aan te pas kwamen. In zijn laatste studiejaar verzorgde hij een productie van Händels Orlando in het American Repertory Theatre in Cambridge, waarmee hij zelfs nationale bekendheid verwierf. Na het voltooien van zijn studie ging hij naar JapanChina en India voor verdere studies.

In 1983 en 1984 was Sellars regisseur bij de Boston Shakespeare Company. Een van zijn invloedrijke producties was Pericles, Prince of Tyre. In 1983 ontving hij een MacArthur Foundation award. In 1984, op zijn zesentwintigste, werd hij als regisseur en manager van het American National Theater in Washington, D.C. benoemd.

Verder was Sellars artistiek directeur van de Los Angeles Festivals van 1990 en 1993, waar hij werken van de inmiddels overleden regisseur Reza Abdoh en toneelschrijver Frank Ambriz voor het voetlicht bracht.

Sellars zette een serie Mozart-opera’s op het toneel: Così fan tutte (als een diner op Cape Cod), Le nozze di Figaro (dat zich afspeelde in een luxe appartement van de Trump Tower in New York), en Don Giovanni (in Spanish Harlem in New York), in samenwerking met Emmanuel Music en diens artistiek directeur, Craig Smith. De producties kregen veel waardering en werden door PBS op televisie uitgezonden. Ze kwamen later ook in Europa op televisie.

Sellars’ eerste speelfilm, The Cabinet of Dr.Ramirez uit 1991, was een stomme film (in kleur) met Joan CusackPeter Gallagher, Ron Vawter en Mikhail Baryshnikov. Hij werkte ook mee aan het scenario voor de film King Lear van Jean-Luc Godard.

Sellars werd gevraagd voor producties op het Salzburg en het Glyndebourne Festival, waar hij diverse hedendaagse opera’s op het toneel zette, zoals St.François d’Assise van Olivier MessiaenMathis der Maler van Paul HindemithLe Grand Macabre van György Ligeti en, in samenwerking met choreograaf Mark Morris, de première van Nixon in China en The Death of Klinghoffer van John Adams en Alice Goodman. Andere projecten waarbij hij betrokken was, zijn de opera Giulio Cesare en het oratorium Theodora van Händel, The Story of a Soldier van Stravinsky met het Los Angeles Philharmonic gedirigeerd door Esa-Pekka Salonen en I Was Looking at the Ceiling and Then I Saw the Sky van John Adams.

Toen in het voorjaar van 1992 in Los Angeles rassenrellen uitbraken, vond Sellars dat hij “iets moest doen”. Zijn keuze viel op “The Merchant of Venice” van Shakespeare, waarbij Venetië “uiteraard” werd verlaten voor Los Angeles, meer bepaald voor het “multiculturele” Venice Beach (cfr. de “Romeo and Juliet” van Baz Luhrmann uit 1996) tegenover de luxueuze villa’s in Bel Air, vooral bekend vanwege de vele sterren die er wonen. (Elvis Presley had in zijn laatste jaren een huis in Bel Air. Ook Ronald Reagan en Nancy Reagan hebben de jaren voor hun dood in Bel Air gewoond.)

In 1999 kreeg Sellars de Erasmusprijs voor zijn werk waarin hij Europese en Amerikaanse culturele tradities in opera en theater combineert.

Een van Sellars’ naaste muzikale partners is de componist John Adams. Sellars regisseerde zijn Doctor Atomic voor de San Francisco OperaDe Nederlandse Opera en de Lyric Opera of Chicago. Deze opera over het vervaardigen van de atoombom kreeg wisselende kritieken. In 2006 regisseerde hij de première van John Adams’ opera A Flowering Tree in Wenen.

In 2016 regisseerde Sellars voor de Nationale Opera de nieuw gecomponeerde opera Only the Sound Remains van de Finse componiste Kaija Saariaho. In 2019 regisseerde hij, eveneens in Amsterdam, Girls of the Golden West, de wereldpremière van een opera op muziek van John Adams en een libretto van Sellars.

Sellars, die tegenstellingen en controverse niet uit de weg gaat, wordt vaak bekritiseerd omdat hij te ver af zou staan van de oorspronkelijke bedoelingen van de componist. György Ligeti was b.v. ernstig ontsteld door Sellars’ productie uit 1997 van zijn Le Grand Macabre op de Salzburger Festspiele. Anderzijds heeft Kaija Saariaho gezegd dat Sellars’ ontwerp voor haar opera L’amour de loin uit 2000 in harmonie was met haar verbeelding over hoe de set eruit zou moeten zien. (Wikipedia)

Referentie

Jan Goossens, ‘Shakespeare is my boy’: Peter Sellars regisseert eigengereid ‘The Merchant of Venice’, De Morgen, 2 december 1994 (uit de tekst zelf wordt echter duidelijk dat ‘Shakespeare is my boy’ géén uitspraak is van Sellars, maar van één van zijn acteurs)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.