Het Italiaans kampioenschap wielrennen op de weg voor heren werd voor het eerst op 22 september 1885 gehouden en werd gewonnen door Giuseppe Loretz. Het jaar daarop eindigde hij tweede na ene Geo Davidson (dat lijkt me geen “echte” Italiaan…) Recordhouder is Costante Girardengo die tussen 1913 en 1925 niet minder dan negen keer achtereenvolgens het tricolore mocht omgorden.

Costante Girardengo (Novi Ligure18 maart 1893 – aldaar, 9 februari 1978) was een van de grootste renners van het Interbellum. Op zijn palmares staat twee maal de Ronde van Italië, zes maal Milaan-San Remo en drie maal de Ronde van Lombardije. Op het eerste wereldkampioenschap wielrennen in 1927 werd hij tweede in de wegwedstrijd.

Girardengo was prof geworden in mei 1912 en pakte onmiddellijk een negende plaats in de Ronde van Lombardije. In zijn eerste volledige seizoen als prof won hij een etappe in de Ronde van Italië (zijn eerste van 30) en het Italiaans kampioenschap. Hij herhaalde deze successen in 1914 en deed er nog een overwinning in Milaan-Turijn bij. Hij stond ook voor de eerste, en enige, maal aan de start van de Ronde van Frankrijk maar reed die niet uit nadat hij herhaaldelijk was gevallen. In 1915 wint hij Milaan-San Remo, maar hij wordt gediskwalificeerd omdat hij niet het volledige parcours aflegde. Daarna werd zijn carrière brutaal onderbroken door de Eerste Wereldoorlog.

Hij komt weer aan winnen toe in 1918, met zijn eerste van zes zeges in Milaan-San Remo. Hij eindigt zelfs negen keer op rij op het podium van deze wedstrijd. Een opmerkelijke prestatie, want Girardengo ontsnapte ternauwernood aan de dood, na het oplopen van de Spaanse griep. Zijn manager geloofde zelfs niet dat een overlever van deze ziekte nog professioneel kon wielrennen, en weigerde aanvankelijk Girardengo’s licentie te vernieuwen.

Girardengo wint zijn eerste Ronde van Italië in 1919, hij wint er ook zeven etappes. Daarna moet hij drie maal op rij al snel opgeven in de Giro, maar hij slaat terug in 1923, wanneer hij acht van de tien etappes wint en voor een tweede keer het eindklassement binnenrijft. Hij wint zijn laatste grote wedstrijd in 1928 (Milaan-San Remo) maar blijft toch fietsen tot zijn 43e, in 1936.

Na zijn afscheid wordt Girardengo bondscoach van de Italiaanse nationale ploeg. Zo loodst hij Gino Bartali naar eindwinst in de Tour van 1938. Hij ontleent ook zijn naam aan een merk van fietsen en motorfietsen in Alessandria. De Belgische ploeg die deelnam aan de Giro deed dat meestal onder zijn vlag. (Wikipedia)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.