Onlangs kwam de serie nog in het nieuws omdat de BBC een aflevering offline haalde (wat ondertussen alweer is ongedaan gemaakt), maar vandaag is het 45 jaar geleden dat de eerste aflevering van “Fawlty Towers” op de BBC te zien was.

Fawlty Towers is een Britse televisiecomedy die in twee series van zes afleveringen voor de BBC werd gemaakt in 1975 en 1979. De afleveringen worden in vele landen nog steeds herhaald. In 2000 werd het programma verkozen als het beste Britse televisieprogramma van de 20ste eeuw.

Fawlty Towers werd in Nederland door de KRO uitgezonden, aanvankelijk onder de naam Hotel op Stelten. De afleveringen The Germans en The Kipper and the Corpse werden weggelaten; The Germans vanwege gevoeligheden rondom de Tweede Wereldoorlog en The Kipper and the Corpse vanwege het rondzeulen met een lijk. Deze afleveringen werden pas in 1989, toen de serie voor de tweede keer herhaald werd, voor het eerst getoond op de Nederlandse televisie.

Het idee voor de televisieserie ontstond toen de leden van de comedygroep Monty Python tijdens opnamen in Devon verbleven in het Gleneagles Hotel in Torquay. De Pythons beschreven het hotel achteraf als een van de ergste plekken waar ze ooit verbleven. Terry Gilliam kreeg van de hoteluitbater commentaar op zijn Amerikaanse eetgewoontes, Eric Idle werd ervan verdacht dat hij een bom in zijn tas zou hebben en alcoholist Graham Chapman slaagde er al die tijd niet in een drankje bij de bar te bestellen. Na één nacht besloten de leden van Monty Python een ander hotel te nemen, maar John Cleese en zijn toenmalige echtgenote Connie Booth bleven achter in het Gleneagles omdat ze er materiaal voor een komische sketch in zagen. De ervaringen die ze vervolgens opdeden, vormden de basis voor Fawlty Towers. De personages Basil en Sybil Fawlty zijn gebaseerd op de uitbaters van Gleneagles, Donald en Beatrice Sinclair.

In 2002 verbrak Beatrice Sinclair haar stilzwijgen. Zij en haar inmiddels overleden echtgenoot Donald Sinclair waren de uitbaters van het Gleneagles Hotel waarop de serie losjes is gebaseerd. In een interview met de Daily Telegraph gaf mevrouw Sinclair aan dat haar echtgenoot in het geheel niet op Basil Fawlty zou lijken en dat de Spaanse ober van het Gleneagles Hotel juist zeer vakbekwaam zou zijn geweest (*). Wel was Donald Sinclair destijds van mening dat de heren van Monty Python niet thuishoorden in het familiehotel en had hij daarover onenigheid met zijn vrouw gehad.

Het Gleneagles Hotel werd in 1973 verkocht en later overgenomen door hotelketen Best Western. Na een grondige opknapbeurt op 18 september 2006 werd het hotel door Prunella Scales heropend. Tot 2015 was het pand eigendom van een Amerikaans echtpaar. Vanaf januari 2015 stond het leeg, waarna in november 2015 werd besloten het voormalige hotel te slopen.

Hoewel de serie zich afspeelt in Torquay, Devon, zijn er geen opnamen gemaakt in Devon of Zuid-Engeland. De buitenopnamen voor het hotel werden gefilmd in de Wooburn Grange Country Club in Buckinghamshire. Na afloop van de serie werd er in dit gebouw een nachtclub gevestigd die, als referentie naar de serie, de naam “Basil’s” droeg. Het gebouw werd vernietigd bij een brand in maart 1991.

Tijdens de titelrol die meestal aan een aflevering voorafgaat verschijnt het naambord van het hotel in beeld. De naam van het hotel, Fawlty Towers, is hierop vaak, als een soort anagram, op grappige wijze verbasterd. In één geval ziet men iemand, die kennelijk voor het verplaatsen van de letters verantwoordelijk is, nog net het beeld uit vluchten. In de loop der tijd heette het hotel door dit vandalisme onder meer: Flay Otters (gevilde otters), Fatty Owls (vettige uilen), Warty Towels (wrattige handdoeken), Flowery Twats (bloemige kutten), Watery Fowls (waterig gevogelte) en Farty Towels (winderige handdoeken).

De verhalen werden geschreven door John Cleese en Connie Booth, die een echtpaar vormden ten tijde van de eerste serie. Beiden waren erg gebrand op perfectie. Soms duurde het vier maanden voor een script van een aflevering hun goedkeuring kreeg.

Cleese en Booth nemen in een aflevering wraak op Richard Ingrams, een recensent die de pilotaflevering van Fawlty Towers afkraakte. Ingrams omschreef de serie als “middelmatig”. Cleese reageerde door in het tweede seizoen een personage te creëren, genaamd Mr. Ingrams, die met een opblaaspop speelt. (Wikipedia)

(*) Alhoewel mijn Barcelonese vriendinnetjes het personage als “an insult” ervoeren, is het mijn geliefkoosde karakter. Vooral de passage met the moose (die overigens in de gewraakte uitzending over de Duitsers zat), maar ook die met “de Spaanse les” die Andrew Sachs aan John Cleese geeft: “No, signor Fawlty, not on those trays maar un, dos, tres!” (zie bovenstaande foto)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.