Het dichterschap van Louis Paul Boon is een aspect van zijn veelzijdig talent dat altijd ietwat in de schaduw gebleven is. Boonliefhebbers zullen deze uitgave van de “Verzamelde Gedichten”, uitgegeven door Querido en de Arbeiderspers (87 blz., 465 fr.), dan ook met vreugde begroeten, maar ook de poëzieliefhebber tout court zal dit boek met meer dan gewone belangstelling ter hand nemen. Boon gaf immers ook als dichter blijk van een meer dan gewoon talent.

Deze uitgave bevat naast het welhaast klassiek geworden verhalend gedicht over “De kleine Eva uit de Kromme Bijstraat” (1956) een aantal meer recente gedichten, waarin Boon a.h.w. de thema’s van zijn grote prozaboeken voor de laatste maal in gecondenseerde — en niet zelden schrijnende — vorm uitspreekt. Thema’s zoals daar zijn revolte en ontgoocheling, religie en seksualiteit, vriendschap en eenzaamheid. Daarbij komt in zijn laatste gedichten het voorgevoel van ouderdom en dood, hetgeen deze verzen een bijkomende tragische dimensie geeft, die echter getemperd wordt door de voor Boon zo typische ironisch-melancholische toon.

Referentie
Jan Mestdagh, Verzamelde Gedichten van Louis Paul Boon, De Rode Vaan nr.37 van 1980

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.