Het is vandaag 55 jaar geleden dat de Afro-Amerikaanse actrice Dorothy Dandridge op 42-jarige leeftijd is overleden door een overdosis drugs.

Ze is vooral bekend door haar hoofdrol in “Carmen Jones”, de zwarte bewerking van de opera van Bizet (met een bokser, Husky Miller genaamd, i.p.v. een stierenvechter en met een aanpassing van Bizets muziek aan het zwarte idioom dat soms opvallend dicht in de buurt komt, maar soms ook, b.v. bij een wals, als een tang op een varken slaat).
In het geval van “Carmen Jones” van Otto Preminger uit 1954 is Bizets overbekende opera hier naar moderne Amerikaanse normen en toestanden vertaald. Opera is musical geworden (met lyrics van Oscar Hammerstein), het resultaat is een soort Broadway‑show met een Afro‑Amerikaanse cast met Harry Belafonte als Joe en Dorothy Dandridge als Carmen Jones, straatscènes in Chicago, boksers, soldaten, bloedmooie meiden en natuurlijk veel passie. Deze filmversie kwam 11 jaar nadat de theaterversie op Broadway een matig succes had gekend. “Carmen Jones” was Premingers tweede Cinemascoopfilm en werkt dan ook een paar keer met breedbeeld en long takes. Bekende songs bleven “Dere’s A Cafe On the Corner”, “Beat out Dat Rhythm On A Drum”, “Dat’s Love” en “Dis Flower” (die “d” i.p.v. “th” dient om het “race effect” meer te beklemtonen). Director Otto Preminger and Dorothy Dandridge developed a romance and a long term relationship during and after the shooting of the movie.
Dorothy Dandridge kreeg hiervoor als eerste zwarte actrice een oscarnominatie voor beste vrouwelijke hoofdrol, ondanks het feit dat haar zangstem werd gedubd. Dorothy Dandridge had been knocking around show business for years when she actively campaigned for the title role in this film. As she was known only as a nightclub singer, Otto Preminger did not believe she had the sultry soul of the character in her palette, especially when she showed up for her interview in long-stem white gloves. But the determined actress stormed his office for a second interview, dressed to type, and changed his mind on the spot. Dandridge’s career never reached the potential established with this film, and her tragic end would conform to a pattern that haunted the majority of leading ladies discovered or championed by Preminger, including Jill Haworth, Maggie McNamara and Jean Seberg, all of whom either committed suicide or died young and in obscurity. (Internet Movie Database)

Een gedachte over “Dorothy Dandridge (1922-1965)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.