De Italiaanse wielrenner Arnaldo Pambianco viert vandaag zijn 85ste verjaardag. Hij is uiteraard vooral bekend van zijn Giro-overwinning in 1961 (foto 1), maar ook voor de rest heeft hij een prachtig palmares bij elkaar gefietst.

Het begon al met een zevende plaats in de wegrit van de Olympische Spelen van Melbourne 1956, overigens gewonnen door zijn landgenoot Ercole Baldini. Een jaar later werd Pambianco kampioen van zijn land bij de amateurs en op het wereldkampioenschap in Waregem moest hij enkel de duimen leggen voor thuisrijder Louis Proost. Nog datzelfde jaar werd hij beroepsrenner bij de Legnano-ploeg van Ercole Baldini. Een jaar later werd hij zelfs al tweede in de derde rit van de Giro d’Italia, na de Spanjaard Salvador Botella. Dat jaar won hij ook al twee Italiaanse semiklassiekers.
Zijn grote doorbraak kwam er echter in 1960 met een overwinning in Milaan-Turijn en twee zevende plaatsen in de einduitslag van een grote ronde: die van Italië en die van Frankrijk.
Een jaar later zou hij zoals gezegd de Giro winnen, zij het helaas nog altijd zonder een ritzege te behalen. Anderzijds liet hij wel kleppers achter zich, zoals de top tien bewijst:
1 Arnaldo Pambianco ITA in 111h 25m 28s
2 Jacques Anquetil FRA op 03m 45s
3 Antonio Suarez ESP op 04m 17s
4 Charly Gaul LUX op 04m 22s
5 Guido Carlesi ITA op 08m 08s
6 Hans Junkermann GER op 12m 25s
7 Rik Van Looy BEL op 12m 38s
8 Guillaume (John) Van Tongerloo BEL op 14m 18s
9 Carlo Brugnami ITA op 16m 05s
10 Nino Defilippis ITA op 16m 23s
Ik zou zeggen: Anquetil nam een jaar later weerwraak door hem voor te blijven in de Trofeo Baracchi, maar dat was dat fameuze jaar dat Rudi Altig monsieur Jacques vernederde door hem letterlijk op sleeptouw te nemen. Pambianco zelf was nog maar eens gekoppeld aan Ercole Baldini. Ze eindigden met amper negen seconden achterstand!
In 1963 won Pambianco de Ronde van Sardinië, maar hij zal wellicht het meeste vreugde hebben gepuurd uit het feit dat hij eindelijk een ritoverwinning in de Giro kon behalen. De achttiende etappe van Gorizia naar Belluno over 248km moet blijkbaar erg zwaar zijn geweest, te oordelen naar de uitslag:
1. Arnaldo Pambianco en 7h23’04”
2. Zilioli à 25″
3. Balmamion à 54″
4. Adorni
5. Taccone à 1’37”
6. Zancanaro à 1’42”
7. Massignan à 1’53”
8. De Rosso à 1’57”
9. Pellegrini à 2’12”
10. Fontana à 2’16”
In 1964 won hij nog de Brabantse Pijl en in 1965 werd hij nog negentiende in de Ronde van Frankrijk, maar het was duidelijk dat op dat moment reeds het vet van de soep was. Het onvermijdelijke “jaar teveel” was in zijn geval 1966 dat hij als individueel betwistte. Hoe hij op die manier toch nog tweede kon worden in de zevende etappe van Parijs-Nice is mij een raadsel. Misschien maakte hij toen deel uit van een Italiaanse selectie? (*)

Ronny De Schepper

(*) Ene Hervé Dauchy maakt de Wielersite erop attent dat men hier in de fout is gegaan en dat Pambianco dat jaar wel degelijk nog voor Salvarani (foto 3) reed.

Een gedachte over “Arnaldo Pambianco wordt 85…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.