De Nederlandse kampioen Fabio Jakobsen (foto PB84 via Wikipedia) probeerde Dylan Groenewegen langs zijn rechterflank in te halen, maar de renner van Jumbo-Visma deed beetje bij beetje de deur dicht. De ruimte werd steeds kleiner voor Jakobsen, die de dranghekken aantikte en loodzwaar richting de finishboog werd gekatapulteerd. Ook Groenewegen gleed al vallend over de streep. Uitgerekend de etappe die in het teken stond van de dood van Bjorg Lambrecht vorig jaar is op die manier uitgedraaid op een nachtmerrie. Renaat Schotte voor Sporza aan de finish: “Jakobsen werd in een ziekenwagen afgevoerd. Er zijn verschillende reanimatiepogingen geweest. Hij zou in een kunstmatig coma gebracht zijn.” Ritwinnaar Groenewegen is door de organisatie alleszins gediskwalificeerd en Jakobsen werd uitgeroepen tot dagwinnaar, maar dat is uiteraard allemaal bijzaak.

Fabio Jakobsen (Heukelum31 augustus 1996) is een Nederlands wielrenner die vanaf 2018 rijdt voor Quick-Step Floors en opvolgend team Deceuninck–Quick-Step. Op 18 juli 1995, tijdens de Ronde van Frankrijk 1995, kwam de Italiaanse renner Fabio Casartelli om het leven in de afdaling van de Col de Portet d’Aspet. Als eerbetoon werd Fabio Jakobsen naar hem vernoemd.

Bij de junioren werd Jakobsen vierde in het eindklassement van de Internationale Junioren Driedaagse 2014. Hij eindigde er op negen seconden van eindwinnaar Peter Lenderink.

In 2015 maakte Jakobsen de overstap naar de beloftencategorie. Dit deed hij in het shirt van SEG Racing. In 2016 won Jakobsen de tweede etappe in de ZLM Tour. In de rit van Kamperland naar Zierikzee liet hij vice-wereldkampioen bij de beloften Simone Consonni en Iván García achter zich in de sprint. In juni stond Jakobsen als een van de topfavorieten aan de start van het nationale wegkampioenschap voor beloften. Jakobsen maakte deze verwachtingen waar door in de massasprint Tim Ariesen en Martijn Budding voor te blijven en zo de kampioenstrui te winnen. Bijna twee maanden later won Jakobsen de Slag om Norg, die dat jaar voor het eerst op de UCI-kalender stond, door Twan van den Brand en Peter Schulting te verslaan in een sprint met drie. Wouter Mol werd op vijf seconden van het drietal vierde. In de vierde etappe van de Olympia’s Tour, die Jakobsen deels reed als voorbereiding op het wereldkampioenschap, was alleen Kristoffer Halvorsen sneller. Diezelfde Halvorsen won twee weken later de wegwedstrijd voor beloften op het wereldkampioenschap, waarin Jakobsen op de veertiende plek eindigde.

In 2017 nam Jakobsen deel aan de Ster van Zwolle, die dat jaar niet op de UCI-kalender stond. In die wedstrijd, de eerste race van de Topcompetitie, stond hij als een van de favorieten aan de start. Desondanks zat hij in de vroege vlucht van in totaal negen renners, die het tot de finish volhield. In de eindsprint liet hij Jim Lindenburg en Gert-Jan Bosman achter zich en won zo de koers. Slechts één dag later won hij de pelotonsprint in de Dorpenomloop Rucphen, veertien seconden nadat Maarten van Trijp solo als eerste over de finish was gekomen. In de tweede etappe van de Ronde van Normandië versloeg Jakobsen zijn landgenoot Bram Welten en de Deen Nicolai Brøchner in de massasprint. In de overige etappes wist hij nog tweemaal op het podium te eindigen, wat hem de tweede plaats in het puntenklassement opleverde. In de Ronde van Vlaanderen voor beloften eindigde hij op bijna anderhalve minuut van winnaar Edward Dunbar op de vijftiende plaats. Later die maand nam hij deel aan de ZLM Tour, die hij niet uitreed, de Arno Wallaard Memorial waarin hij vierde werd en de PWZ Zuidenveldtour waarin hij als achtste eindigde. Op 1 mei won hij de Rund um den Finanzplatz Eschborn-Frankfurt voor beloften door de sprint van een groep van vier te winnen. Twee weken later won hij de Ronde van Noord-Holland, waar hij de snelste was van een kopgroep van acht. In de Ronde van Italië voor beloften sprintte hij in de vierde etappe, achter Jasper Philipsen, naar de tweede plaats. Later die maand prolongeerde hij zijn nationale beloftentitel, waarmee hij de eerste renner was die dat deed. Een week later kon hij niet voor de tweede maal op rij de Slag om Norg winnen: Jakobsen eindigde op de vijfde plaats in de door Gianni Vermeersch gewonnen wedstrijd. Later die maand sprintte hij, voor Kristoffer Skjerping en Ethan Hayter, naar de winst in de laatste etappe van de Ronde van de Elzas. Namens een Nederlandse selectie stond hij in augustus aan de start van de Ronde van Toekomst, waar hij de tweede etappe won, voor Álvaro Hodeg en beloftenwereldkampioen Kristoffer Halvorsen. In september won Jakobsen twee etappes in de Olympia’s Tour, maar reed hij de wegwedstrijd voor beloften op het wereldkampioenschap niet uit.

In 2018 werd Jakobsen prof bij Quick-Step Floors. Zijn debuut maakte hij in de Ronde van Dubai, waar zijn ploeggenoot Elia Viviani twee etappes won. Eind februari nam hij deel aan Le Samyn, waarin hij bijna tweeënhalve minuut na Niki Terpstra als dertiende over de finish kwam. Vijf dagen later werd hij vierde in Dwars door West-Vlaanderen, waar Rémi Cavagna zijn eerste profzege behaalde. Jakobsens eigen eerste profoverwinning kwam later die maand toen hij de beste was in Nokere KoerseAmaury Capiot en Hugo Hofstetter mochten met hem mee op het podium. Op 4 april 2018 won hij zijn tweede grote koers, door als eerste over de meet te komen in de Scheldeprijs.

In 2019 werd Jakobsen Nederlands kampioen op de weg. Hij versloeg in de sprint onder meer Moreno Hofland en Bas van der Kooij. Later in het jaar nam hij deel aan zijn eerste grote ronde, de Vuelta. Hier versloeg hij tot twee keer toe onder andere Sam Bennett in de sprint, zijn tweede etappezege in Madrid noemde hij ‘het grootste moment in zijn carrière, zeker in de Nederlandse kampioenstrui.’

In 2020 heeft hij net als vorig jaar met overmacht de openingsrit van de Ronde van Algarve gewonnen. In de heuvelzone enkele kilometer voor de aankomst kon de Nederlandse kampioen van Deceuninck-Quickstep rekenen op Joao Almeida en Remco Evenepoel. In de laatste rechte lijn stond hij er echter helemaal alleen voor, maar hij remonteerde vlot zijn ex-ploegmaat Elia Viviani.

Daarna heeft hij zijn derde zege van 2020 gepakt in de GP Monseré. In Roeselare was de renner van Deceuninck-Quick Step de snelste van een massaspurt. Zijn ploeg controleerde de koers in hondenweer van de eerste tot de laatste kilometer. Het dient wel gezegd dat de tegenstand zich zonder veel weerwerk bij de overmacht neerlegde. [Wikipedia]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.