Nu ga ik een boek lezen van een schrijfster, van wie ik eigenlijk al lang iets had moeten lezen: Isabel Allende (foto Mutari via Wikipedia). Ik herinner mij dat ik enkele jaren geleden al eens “Het Huis met de Geesten” (1982) in mijn handen heb genomen, maar ik heb het uiteindelijk niet gelezen, net zoals ik de film niet heb uitgekeken. Deze keer, met “Het oneindige plan” (El plan infinito, 1992) heb ik er wat meer hoop op, vooral omdat mijn vrouw, die nochtans bijna uitsluitend thrillers leest, het werkelijk in één ruk heeft uitgelezen.

Isabel Allendes vader, Tomás Allende, een neef van Salvador Allende, was diplomaat. In 1945 scheidden haar ouders en keerde haar moeder terug naar Chili met haar drie kinderen. Van 1953 tot 1958 woonde zij eerst in Bolivia en vervolgens in Libanon. Zij bezocht er privéscholen, eerst een Amerikaanse, later een Engelse. In 1958 keerde zij terug naar Chili en maakte er de middelbare school af. Zij ontmoette daar haar latere echtgenoot Miguel Frías.

Van 1959 tot 1965 werkte Allende in Santiago voor de FAO, de Wereldvoedselorganisatie van de VN. In 1962 trouwde zij en het jaar erna werd haar dochter geboren. Allende verbleef geruime tijd in Europa, waar zij in Brussel en in Zwitserland woonde. In 1966 keerde ze terug naar Chili en werd haar zoon geboren.

Vanaf 1967 was Allende redactielid van het blad Paula en van 1973 tot 1974 werkte zij mee aan het kinderblad Mampato. Zij gaf twee kinderverhalen uit: La abuela Panchita en Lauchas y lauchones, alsmede een verzameling artikelen: Civilice a su troglodita. Ook was zij een welbekende gast in uitzendingen van de Chileense televisie. In 1973 werd haar toneelstuk El embajador in Santiago opgevoerd.

De staatsgreep van 11 september 1973 door generaal Pinochet, die tot de dood van toenmalig president Salvador Allende leidde, maakte Isabel Allendes toestand zeer moeilijk en in 1975 vertrok zij naar haar familie in Venezuela. Zij zou er dertien jaar blijven en werkte er voor het centrumlinkse dagblad El Nacional te Caracas. Na haar scheiding in 1978 woonde ze twee maanden in Spanje.

In 1981 hoorde Allende dat haar grootvader, inmiddels 99 jaar oud, op sterven lag. Ze begon hem een brief te schrijven die tot een manuscript voor een roman uitgroeide: Het huis met de geesten (La casa de los espíritus). De publicatie was een groot succes en het boek werd later verfilmd door de Deense regisseur Bille August.

Allende hertrouwde in 1988 in San Francisco en ging in San Rafael in Californië wonen. Haar dochter overleed in 1992 aan porfyrie. Een acute porfyrieaanval is een potentieel levensbedreigende en uitputtende conditie die een risico inhoudt op ademhalingsstilstand en neuropsychiatrische stoornissen. Acute porfyrieaanvallen zijn betrekkelijk zeldzaam: 1-2 per 100.000 inwoners. (Wikipedia)

Datzelfde jaar verscheen dus Het oneindige plan. Op Google Books lees ik de volgende samenvatting: Het oneindige plan is een wonderlijke familiegeschiedenis die zich voornamelijk afspeelt in de roerige jaren zestig en zeventig van de 20ste eeuw. De kleine Gregory Reeves wordt na de dood van zijn vader opgenomen in het gezin van de Mexicaanse familie Morales in Los Angeles. Hun dochter Carmen beschouwt hij vanaf die tijd als zijn zusje. Carmen zal Gregory zijn leven lang steunen bij zijn zoektocht naar innerlijke rust en vrede, want zij weet van jongsaf aan als geen ander wat het betekent om als Mexicaanse in een vijandige wereld te leven. Voor Gregory betekent haar steun dat hij als volwassene na een tumultueus leven eindelijk zijn Vietnam-trauma achter zich kan laten. Hij hoeft niet langer voor zijn oorlogsherinneringen te vluchten in een onvermoeibare carrièredrift, in een hang naar luxe en in kortstondige liefdesaffaires. Van Carmen leert hij hoe een mens pas een innerlijk evenwicht vindt als hij op eigen benen kan staan.”

Op Goodreads vind ik ontzettend veel recensies gaande van 1 (“crap”) tot 5 sterren. Een zekere Jan geeft het boek vijf sterren en schrijft: “It is not often that I finish a book, then turn to the first page and start over. But I did that with this book. When I read that this was based on Allende’s husband’s life (*), I got deeply interested in what he had experienced growing up. Unreal compared to the settled world I grew up in. Imagine challenging a bully to a duel to see if you could both jump across the tracks in front of a speeding train. He makes it, the bully is smashed to smithereens. Allende tells that she actually had to leave out some of the more improbable incidents because they were so unbelievable. She markets it as fiction because she took license with writing it in her usual style; flamboyant and brave. Based in San Francisco, this book covers several minority groups and their struggle to survive in America. As her husband read the final draft he wept with relief that his story had been told.”

Het vermelden van San Francisco doet mij eraan denken dat ik ergens in mijn zoektocht op het internet ook het woord “hippies” was tegengekomen. Op Goodreads vind ik dit terug in de recensie van Rowland Pasaribu. Ook hij is enthousiast (vier sterren), maar zijn bespreking is veel te lang om hier weer te geven. Ook de term “magisch-realisme” ben ik uiteraard weer tegengekomen, maar in de recensies vind ik dat niet terug (**). Misschien is de term in het Engelse taalgebied nog niet zo ingeburgerd als in het Nederlands. Als opdracht geeft Allende het boek het mooie lied Gracias a la vida van Violeta Parra mee.

Ronny De Schepper

(*) Dankzij deze recensie hoefde ik dat boek dus niet te herbeginnen om het in het licht van die kennis nog eens te herlezen, want het staat inderdaad op p.414 (van de 418) expliciet vermeld. Ik kan me voorstellen dat dit voor de onvoorbereide lezer als een schok overkomt.

(**) Nee, M-R komt hier helemaal niet bij kijken, maar misschien heeft het ook te maken met “Allende tells that she actually had to leave out some of the more improbable incidents because they were so unbelievable,” zoals diezelfde Jan eveneens schrijft.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.