Evelyn Glennie is een Schotse slagwerkster met een eigen programma op de BBC. Dus werd ze “uiteraard” uitgeroepen tot populairste klassieke muzikante van 1992.

Bovendien is ze sinds haar twaalfde volledig doof, zodat wordt beweerd dat ze haar uitvoeringen enkel kan “aanvoelen door vibraties” (vandaar dat ze vaak op blote voeten speelt), maar ik heb ze toch al horen geïnterviewd worden? Was dat dan ook door middel van vibraties? “Neen,” zegt Fred Brouwers, “maar liplezen doet wonderen.” Toch blijf ik op mijn honger, want haar eigen uitspraak is “impeccable” (op een duidelijk Schots accent na, maar dat versterkt nog mijn impressie). Zou dat kunnen als men totaal doof was? Trouwens ze is ook een multi-instrumentalist (vooral doedelzak) en die werken toch niet met altijd met vibraties (piano bijvoorbeeld)? Begin 1994 gaf ze een masterclass in het kader van The Young Musician of the Year. Robert Farrar speelde er iets van Stockhausen. Joel Moors speelde iets minimalistisch op marimba (ik denk “A little prayer” van Glennie zelf) en Tessa Taylor speelde de “Czardas” van Monti.

Ronny De Schepper

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.