In 1964 vormde de Engelse zanger Colin Blunstone samen met toetsenist Rod Argent, gitarist Paul Atkinson, bassist Chris White en drummer Hugh Grundy de band The Zombies. Hun bekendste hits waren She’s Not There, Tell Her No en Time of the Season.

Na het uiteenvallen van de band in 1968 begon Blunstone aan zijn solocarrière. Onder het pseudoniem Neil McArthur nam hij nogmaals de Zombies-hit She’s Not There op, maar het succes was niet overweldigend. Toch maakte hij een aantal soloalbums, zoals One Year (1971) met daarop de hit Caroline Goodbye (over zijn verbroken relatie met fotomodel en actrice Caroline Munro). Zijn tweede album Ennismore (1972) leverde drie hits op: I Want Some More, Andorra en vooral I don’t believe in miracles. Ook Wonderful van zijn volgende album, Journey, uit 1974, werden een hit, maar zijn volgende albums, Planes (1977), Never Even Thought (1978) en Late Nights in Soho (1979) haalden slechts een bescheiden verkoop. Ze gelden nu wel als collectors’ items.
Op het album Tarot Suite (1979) van Mike Batt zong Blunstone het nummer Losing Your Way in the Rain. In 1981 nam hij met Dave Stewart What becomes of the broken hearted? op. Het werd een hit en er volgden dus nog twee singles: Tracks of my Tears (1982) en Touch (1983).
Met zijn typische stemgeluid werkte Colin Blunstone vaak mee aan albums van The Alan Parsons Project, zoals Pyramid (1978), Eye in the Sky (1982), Ammonia Avenue (1984), Vulture Culture (1985) en Gaudi (1987). In 1984 nam hij met Peter Bardens, Ian Bairnson, David Paton en Stuart Elliott het door Alan Parsons geproduceerde album Keats op. Ook werkte hij in 1989 mee aan het album No Way Back van de Nederlandse zangeres Nadieh.
In 1990 kwamen de oorspronkelijke Zombies-leden Blunstone, White en Grundy weer samen, om met versterking van Sebastian Santa Maria de cd The Return of the Zombies op te nemen, en in 1991 nam Blunstone al zijn oude hits opnieuw op: Colin Blunstone sings his Greatest Hits (opletten dus als men op zoek is naar de originele opnames!). Anderzijds staan op dit album ook een paar nieuwe nummers. In 1995 volgde weer een solo-studioalbum: Echo Bridge, evenals een live-album van BBC-opnamen Live at the BBC, en in 1998 opnieuw een studio-cd: The Light Inside.
In 2000 besloten Colin Blunstone en Rod Argent weer samen te werken. In 2001 verscheen het album Out of the Shadows. De twee gingen ook weer toeren, met voormalig Kinks-bassist (*) Jim Rodford en diens zoon, drummer Steve Rodford, die ook al op het album meewerkten, en gitarist Keith Airey. In 2004 verscheen het album As far as I can see, dat in dezelfde bezetting werd opgenomen. Deze keer verscheen het album echter onder de naam The Zombies featuring Colin Blunstone and Rod Argent. In 2009 kwam opnieuw een soloalbum uit: The ghost of you and me. Na het verschijnen hiervan ging Blunstone voor het eerst sinds de jaren zeventig op tournee als soloartiest. In 2012 verscheen alweer een soloalbum On the Air. Blunstone blijft dus toeren (ik geloof dat hij ook ooit eens aan The Night of the Proms heeft meegewerkt), zowel onder zijn eigen naam, als onder de groepsnaam The Zombies met Rod Argent. (Wikipedia)

(*) Die keer dat ik The Kinks aan het werk hoorde in Vorst-Nationaal (waaraan ik dus mijn tinnitus heb overgehouden), maakte ook Rod Argent deel uit van de groep.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.