Zowel Temse, Tielrode, Steendorp als Elversele werden in de 20ste eeuw
meermaals getroffen door overstromingen. De kerngemeente Temse 5x:
1906, 1930, 1953, 1973 en 1998.

Karel Aubroeck (1894-1986) beschrijft de overstroming van maandag op dinsdag 11 & 12 maart 1906 in zijn memoires (Een leven tussen kunst en natuur). Hij was toen 12, het gezin woonde op de hoek van de Kleine Kaai, er was nog geen kaaimuur, het water stroomde vaak over het kaaioppervlak. Aan de toegang tot de huizen was in de omlijsting en de drempel een gleuf, waarin de bewoners een schot konden vastzetten om hun woning te beschermen tegen het dreigende water. Dat schot (brede planken) zette men vast door de gleuven te bestrijken met klei.
De storm kende twee fazen. Maandag liep de hele kaai onder, deels ook de
Kasteel- en Philemon Haumanstraat. Maar wat nooit eerder was gebeurd, gebeurde toen: ‘s nachts brak opnieuw een overweldigende storm los. De dijken begaven het op vijf plaatsen. In een mum van tijd stonden de Schauselbroek- en de Espolder onder. Net als daags tevoren de Weverij Wilford (Philemon Haumanstraat) overstroomde de textielfabriek van Van der Schueren (Oeverstraat).

Het water bereikte op de kaai een hoogte van 1,35m (vroegere record-
hoogte: 1,10m). 120 huizen en magazijnen werden overspoeld, 71 kelders liepen onder. Er viel één dodelijk slachtoffer. Toen een Nederlandse schip-
per met zijn botter terechtkwam tegen één van de vlijmscherpe brugpijlers, zonk zijn boot onmiddellijk. Met zijn 12-jarige zoontje werd hij gered, zijn
14-jarig dochtertje verdronk.

De schade was enorm. Een Hulpcomité werd opgericht. De overstroming van 1906 was de zoveelste in de rij. In het zog van die talrijke overstromingen besliste de hogere overheid de kaai volledig aan te leggen, van de brug tot en met de Kleine Kaai. De werken werden uitgevoerd in 1909-1912, maar de doortrekking tot de (lager gelegen) Kleine Kaai kwam er niet…
De kaailopers, Temses legendarische dokwerkers van vóór WO II, kenden de kaai van binnen en van buiten. Al van bij de opmaak van de plannen wezen zij de ingenieurs op de verkeerde aanpak. Hun waarschuwingen werden weggelachen, maar zij kregen spoedig gelijk.

De werken gingen van start in april 1909 en al op 19 september 1909 schrijft de Gazette van Temsche: “Gedeelten der nieuwe kaaimuren zijn afgezakt of verschoven. De schade is nogal aanzienlijk.”
Het werd een aanslepend probleem. De kaaimuur neigde steeds meer naar de kant van de Schelde, dreigende verzakkingen maakten al te vaak herstellingswerken noodzakelijk. De kaai liep nog dikwijls onder, o.a. in 1926, 1928 en 1929. In 1930 was er opnieuw een zware overstroming.
Het Gemeentebestuur klaagde de problematiek vaak en nadrukkelijk aan
bij de hogere overheid, maar het bleef bij beloften. In tegenstelling tot wat
was voorzien, weigerde het Gemeentebestuur de kaai over te nemen, het
weigerde zelfs zijn geldelijke bijdrage te vereffenen. Triest dieptepunt: in
1970 stortte de kaaimuur in over een lengte van meer dan 100 m, inclusief de ingebouwde aanlegsteiger. De parel aan de Schelde zou het zeventien jaar zonder aanlegsteiger moeten stellen…

Luc De Ryck

(Wordt vervolgd.)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.