Op 18 juni 1930 wordt het overkoepelende Nationaal Instituut voor Radio (NIR) opgericht – en meteen ook het bijhorend jazzorkest, geleid door Stan Brenders (foto).  In het Frans (nog altijd de voertaal) was dat dan l’Institut national de radiodiffusion (INR), een Belgische omroeporganisatie naar BBC-model, die bestond van 1930 tot 1960. De uitzendingen gebeurden vanuit het Flageygebouw.

Deze oprichting stuitte wel op de tegenstand van de SAROV (de “Socialistische Arbeiders Radio‑Omroep voor Vlaanderen”) en de KVRO (Katholieke Vlaamse Radio-Omroep), die echter worden gepaaid met zendtijd, wat zo zal blijven tot de Tweede Wereldoorlog.

Op 22 juli van datzelfde jaar wordt de oprichting van het NIR gevolgd door een wet ter beperking van de privé-radio’s. Deze radiostations haalden hun inkomen uit publiciteit, dat in tegenstelling tot het NIR dat als dotatie toen reeds 90% van het luistergeld toegewezen kreeg.. De eenheidsstructuur was, zoals men kan vermoeden, hoofdzakelijk Franstalig getint. De directeur van de Vlaamse afdeling was Gust de Muynck.
De eerste uitzending van het NIR had plaats op 1 februari 1931 en liep van 17 tot 22 uur met een “gesproken dagblad” om 19.30 uur en 22 uur. De schrijvende pers was hiervan zo’n tegenstander dat het nieuws van Belga niet per telex maar per drager diende te worden bezorgd. Bovendien waren deze “loopjongens” eigenlijk gepensioneerden die een tramvergoeding kregen. Om deze uit te sparen gingen ze echter te voet. Radiojournalisten werden door de persbond niet erkend.
Op 9 mei 1931 verzorgt Gust de Muynck vanop het dak van de tribune de eerste rechtstreekse uitzending van een voetbalwedstrijd (België-Nederland in Antwerpen). Datzelfde jaar volgen ook nog rechtstreekse verslagen van de Boeteprocessie in Veurne, de IJzerbedevaart in Diksmuide, de Belgische Dag in Hasselt en de viering van het tienjarige bestaan van het Algemeen Christelijk Werkersverbond in Brussel. De teksten dienden wel te worden voorgelegd aan de minister van PTT, de wallingant François Bovesse, die met name een aantal fragmenten uit de IJzerbedevaart verbood. De technicus moest dan op aangeven van reporter Mon de Goeyse telkens de microfoon even afsluiten.
De Amerikaanse radio zond voor het eerst rechtstreeks uit vanuit het buitenland in 1932. En dan nog wel vanuit het door de Japanners bezette Mantsjoerije.
Op 23 mei 1934 starten de dagelijkse uitzendingen bestemd voor Belgisch Kongo via de kortegolfzender van de RTT in Ruiselede.
Op 4 januari 1936 publiceert het tijdschrift “Billboard” in New York de allereerste hitparade op basis van verkoopcijfers. Er waren aparte lijsten voor de tien best verkochte platen van de drie belangrijkste platenmaatschappijen (deze werkwijze duidt erop dat de gegevens van de firma’s zelf afkomstig waren). Bij Columbia voerde “Stop, look and listen” van het orkest van Joe Venuti de lijst aan. Bij Brunswick was dit “Quicker than you can say” van het orkest van Ozzie Nelson en bij RCA-Victor “The music goes round”, eveneens van een orkest, deze keer dat van Tommy Dorsey.
Later in dat jaar vonden de Olympische Spelen van Berlijn plaats en dat werd de eerste tv-live-uitzending allertijden.
Op 17 oktober 1936 krijgt het NIR, als gevolg van parlementsverkiezingen die in het teken stonden van de culturele autonomie, een nieuwe structuur, met name het NIR en het INR krijgen elk een eigen directeur-generaal. Voor het NIR was dat Theo de Ronde. Het NIR stond in de jaren dertig in voor 7000 uren uitzending per jaar, waarvan er 5000 door de muziekdienst werden verzorgd. Er waren 132 personeelsleden met daarbovenop ook nog eens 112 muzikanten, verdeeld over drie orkesten: het Symfonisch Orkest, het Radio-orkest en het Genre-orkest.
Op 2 november 1936 zendt de BBC voor het eerst twintig minuten televisiebeelden uit, waaronder de zangeres Adele Dixon met het nummer “Here’s looking at you”. De uitzending werd eerst volgens het Baird-systeem uitgezonden en daarna herhaald volgens het EMI-systeem, dat een jaar later als algemeen geldend zal worden aangenomen. Deze uitzending had echter enkel een “novelty” aspect. Op dat moment waren er immers ongeveer 400 ontvangers. Aangezien de aanschaf van een toestel heel duur was, konden enkel de betere standen zich dit veroorloven, maar deze keken snobistisch tegen het medium aan. Men kan bijgevolg zeggen dat enkel het dienstpersoneel naar televisie keek, b.v. naar de kroning van George VI.
In 1938 werd het omroepgebouw aan het Flageyplein in gebruik genomen.
Na het plotse overlijden van Theo de Ronde in 1939 werd hij opgevolgd door de hoofdredacteur van De Standaard, Jan Boon.
Op 1 september 1939 werden door de oorlogsomstandigheden de Britse televisieuitzendingen opgeschort middenin een tekenfilmpje van Mickey Mouse.
Op 28 mei 1940 gaat de door de Duitsers gecontroleerde Zender Brussel in de lucht. Vanaf de zomer van 1940 legde het Duits Militair Bestuur en haar Propaganda‑Abteilung alle bioscopen de verplichting op elke langspeelfilm door een filmjournaal te laten voorafgaan. Deze filmjournaals werden geproduceerd in Brussel (in de lokalen waar vandaag de filmschool RITCS gehuisvest is) onder leiding van een Duitse hoofdredacteur.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.