Eieren of jongen ? Men kent de populaire uitdrukking. Men hoort haar bijna dagelijks aan het adres van een of andere wijfelaar. Vandaag past zij ook aan het adres van de mensen die aan het Vlaamse medialandschap timmeren. Om het met een dichterlijke uitdrukking te zeggen. Wat gaat het nu worden ? Komt er een derde privé-net op de buis ? Verzaken de uitzenders aan hun geplande reclame-omroep ? Gaat de publiciteit op BRT 1 en 2 uitgestraald worden ?

Het ziet er naar uit dat laatstgenoemde richting het gaat halen. Maar de kwestie is verre van rond. Ondertussen moet de BRT haar taak als openbare omroep voortzetten en de karige middelen die haar daarvoor ter beschikking gesteld worden, maken het uitvoeren van deze taak steeds lastiger. Het baart dan ook geen verwondering dat de mensen die de openbare omroep liefhebben er zich rekenschap van geven dat « hun zaak » nog niet verloren is. Wij schreven dit in het verleden al vele malen. Nu is ook de SP plots wat strijdlustiger geworden en heeft zij 700 miljoen méér gevraagd voor de BRT, net zoals de BRT-raadsvoorzitter Verhulst (*) dit al deed opdat de openbare omroep zijn taak naar behoren zou kunnen uitvoeren. En wanneer er toch buisreclame komt, dient zij volgens diezelfde SP uitsluitend toevertrouwd worden aan de twee netten van de BRT terwijl de geschreven pers een compensatie moet krijgen voor het verlies aan publiciteitsinkomsten. Blijven wij principiële tegenstanders van buisreclame dan ligt het voor de hand dat ook wij laatstgenoemde « uitweg » voorstaan. Met daarbij toch een bijbedenking. De compensatie voor de geschreven pers inzake publiciteitsverlies mag niet enkel slaan op weggevallen reclame maar ook op reclame die bepaalde bladen nooit zullen kunnen krijgen omdat de firmabudgetten uitgeput zijn door de TV-spots. Dat wij hierbij speciaal aan onze rv denken zal niemand ons kwalijk kunnen nemen…
VILLA TEMPO
Bartje Peeters heeft deze week (3-6) afscheid genomen van de kijkers. Zijn rockcultuurmagazine « Villa Tempo » kwam dit seizoen voor het laatst op de buis. Na de vakantie zal hij echter weerkeren maar het betekent niet dat wij nog zo opgetogen zijn over « Villa Tempo » als wij vóór enkele maanden lieten vermoeden. De nieuwe, frisse, speciale aanpak van dit popmagazine trof ons destijds. Maar nu zien wij er al lang een systeem achter. Nu vragen wij ons af of de ophemeling van al die muzikale goden (?) wel verantwoord is. In vele vraaggesprekken klonk een zeer pessimistische ondertoon door, werden eenzame rebellen tot helden gemaakt. De fundamenten van « Villa Tempo » lijken ons toch niet zo solied als wij oorspronkelijk dachten. Er wordt veel prefabricatie in verwerkt, hoe origineel van vorm ook. Maar het blijft « prefab »…
ROLAND GARROS
Sportbaas Daniel Mortier himself heeft een week lang — rustig en bezadigd — verslag uitgebracht over de internationale Franse tenniskampioenschappen (4-6 tot 9-6). Zowel bij de dames (Evert) als bij de heren (Wilander) kwamen onverwachte namen als eindwinnaars uit de bus. Zij haalden het echter verdiend en vooral de wedstrijd Evert-Navratilova (dames) zal nog geruime tijd in het geheugen van de tennisliefhebbers geprent blijven. Hier haalde het sportspektakel het nog duidelijk op de spektakelsport. De partij Wilander-Lendl (heren) was niet zo denderend omdat daarin voorzichtigheid troef was, maar toch het aankijken waard. De Franse televisie verzorgde ten andere zeer goed het camerawerk bij de onderscheiden wedstrijden en bracht herhalingen bij kilometers zodat elk omstreden punt nog eens uitgetest kon worden. Het geheel werd opgesmukt met vele fraaie wolkenbeelden, met een hoop lieve meisjessnoetjes en met enkele grimmige koppen uit de politieke oppositie. Zou tennis dan toch nog altijd « een conservatieve sporttak » zijn in Parijs ? Of kan men daar veiliger zijn zaakjes bedisselen dan op het moordend voetbal ?
SPORTWEEKEND
Wij zijn van mening dat het niet altijd de « bekende gezichten » moeten zijn die in de bloemetjes worden gezet. Ook stille werkers verdienen al eens een klopje op de schouder. Voor zijn bijdrage in Sportweekend (9-6) willen wij voor Eddy Groenwals zelfs een heuse loftrompet steken. Hij plaatste daar immers de Ronde van Italië niet enkel op sportief vlak binnen een ruimer kader, maar ook op het gebied van de aandacht die de media eraan hebben besteed. Hij schrok er zelfs niet voor terug om er beelden van het pausbezoek en het Heizeldrama tussen te lassen met zinvolle commentaar. Wij hebben ook samenvattingen van de Giro op andere zenders bekeken (vooral Franse, die uiteraard veel aandacht hadden voor de heropstanding van Bernard Hinault) en wij moeten zeggen dat Groenwals met evenveel gemak het peloton in de spurt versloeg als Urs Freuler dat deed in de voorlaatste rit. Als de kat naar Roland Garros is, walsen de muizen dus lustig verder…
IT’S ALL IN THE GAME
Over « Nostalgie » viel deze week (8-6) niets te schrijven omdat het om een herhaling van een oud programma handelde. Patricia Paay was — ook in heruitgave — nog mooi om bekijken maar met deze vaststelling vult men geen TV-rubriek. Dan maar iets gezegd over een andere show, de Nederlands-Roemeense co-productie « It’s all in the game » (9-6). Met dit werkstukje werd vorig jaar in Montreux naar een prijs gedongen. Daarom maakten de Nederlanders (zij stonden voor het leeuwenaandeel van het werk in) er waarschijnlijk een kunstzinnig programma van, vol roze pastelkleuren, visuele truuks en indringende portretten. Wij smaakten dit artistieke allegaartje echter maar matig. Nogmaals werd bewezen dat camera-acrobatie alleen het niet doet. Men gaat er zich op de duur meer aan ergeren dan er verbaasd naar opkijken. Het woord « bewonderend » was hier helemaal uit den boze.

Referentie
Lode De Pooter & Ronny De Schepper, Wat wordt het? De Rode Vaan nr.24 van 1985

(*) Aangezien op bovenstaande foto het pruikje van prof.Adriaan Verhulst zo mooi is te zien, kan ik het toch niet nalaten hier (op mijn blog dus, niet destijds in De Rode Vaan) de anekdote te herhalen die wordt toegeschreven aan een anonieme student die examen moest afleggen bij prof.Verhulst. Verhulst, bij buitenstaanders dus het best gekend als de kale voorzitter van de Raad van Bestuur van de toenmalige BRT, had zich toen pas een pruik aangeschaft. Toen de student het antwoord op de vraag “wat is de bijnaam van Johanna, de moeder van Keizer Karel?” schuldig bleef, dacht prof.Verhulst hem een beetje te helpen door opzichtig tegen zijn slaap te tikken. Waarop de student opgelucht uitriep: “Johanna met de pruik!”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.