José Azocar, een Chileense tenor, was al 35 toen hij in The Cardiff Singer of the World 1995 het Lamento di Federico (Cilea) zong. Hij is een “natuurlijke” tenor, daarmee bedoel ik dat hij dicht tegen een baritonstem aanleunt, wat de “normale” stem is voor een man. Misschien is hij de “grote vedette” die men bij het begin van de uitzending in het vooruitzicht stelde, want daarna pakte hij met “Nessun dorma” uit en men blijft toch altijd maar uitkijken naar een opvolger voor “de drie tenoren”, nietwaar? En hij was het! Critici, publiek, ikzelf, iedereen tevreden. Men vraagt zich wel waar hij 34 jaar lang gezeten heeft. Dat schreef ik dus vol enthousiasme in 1995, maar sindsdien werd – voor zover ik weet – van de man niks meer vernomen. Hij zit nog wel in het circuit, maar hij springt er dus niet bovenuit, zoals ik had verwacht.

Ronny De Schepper

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.