Katarina Karnéus (foto YouTube) was de laatste kandidaat in The Cardiff Singer of the World 1995.

Ze was toen 29, ze komt van Zweden, ze is een mezzo en ze begon met het “Laudamus te” uit Mozarts mis in c. Ze was al een jaar in Wales, eerst als Cherubino, daarna in “Cosi”. Dus was ze een beetje het kind aan huis. Toen de interviewer erop wees dat mezzo’s vaak mannenrollen vertolken, zei ze dat ze toch ook graag wat meer vrouwelijk-erotische rollen wou zingen, waarna “Notre amour” van Fauré volgde. Ze eindigde wél met een travestierol: de aria van de componist uit “Ariadne auf Naxos”. Dat had blijkbaar veel succes, maar zelf heb ik daar uiteraard niets aan. De finale begon met een “Lied eines fahrendes Geselle” van Mahler, maar gelukkig volgde ze dit op met “Près des remparts de Séville” uit “Carmen”, waarvoor ze helemaal het postuur heeft (ze is zwartharig, wat als Zweedse toch wel merkwaardig is). Daarna kwamen er Copland-liederen op tekst van Emily Dickinson. Zij had geen eigen begeleider bij maar wel Ingrid Surgenor die de vaste begeleider in dienst is van de Cardiff-wedstrijd. Nu, aangezien ze in Cardiff verblijft, kan ze met Surgenor wel geoefend hebben natuurlijk. Ze eindigde met de bekende slot-aria uit “Cenerentola”, die het hart van het publiek én van Roger Norrington veroverde, die haar als winnares zag en… gelijk kreeg.

Ronny De Schepper

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.