Yuliya Gorenman (1970) is tijdens de Elisabethwedstrijd 1995 zonder vaderland, maar werd geboren in Odessa, groeide op in Kazakstan en studeerde in Leningrad. Daarna kreeg ze weldra de Amerikaanse nationaliteit, want ze woont nu in Baltimore.

Over de Sovjetrepubliek zegt ze wel dat ze te weinig vrijheid kreeg, maar het onderwijssysteem verdedigt ze. Ook tegen het privé-systeem in de States. Haar beste lerares was haar moeder, zegt ze. Al was ze nadien ook tevreden over Nathan Schwarz (San Francisco).

Dat ze de finale haalde, was voor waarnemers een “dikke” verrassing. Vooral Jan Michiels was tegen haar. Haar keuzeconcerto was het derde van Prokofiev. Er bestaat een opname uit 1932 van Prokofiev samen met het London Symphony Orchestra. “Als ik dat beluister en men zegt dan dat zijn vingers van staal waren, zoals men zegt, wat moet ik dan zeggen van wat we hier allemaal horen?” aldus Jos Van Immerseel.

Van haar zullen we wellicht nog horen hier in Gent, want ze heeft daarvoor zoveel reclame gemaakt. En lap, kort nadien was het al prijs, want zij was de vierde laureate en kwam als dusdanig naar het galaconcert op 9 juni 1995. Met het tweede concerto van Rachmaninov kon ze iets rechtzetten. Misschien omdat deze naar de VS uitgeweken Rus haar echt lag. Bovendien kwam ze ook sympathiek over tijdens de gebruikelijke fotosessie door mijn toenmalige vriendin. Helaas zijn de foto’s bij haar gebleven en moet ik het dus met iets van het internet geplukt doen.

Ronny De Schepper

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.