Ik hoor zopas van Raymond Thielens dat de Amerikaanse rocker Moon Martin op 11 mei is overleden. Of zoals het in “Le Parisien” stond: “L’auteur de Bad News, titre rock incontournable de l’émission Les Enfants du Rock et des boums de 1980, est décédé ce mercredi à l’âge de 69 ans à Los Angeles. C’est son ami guitariste Rick Vito qui a annoncé sa disparition sur les réseaux sociaux. Il aurait été retrouvé mort de « cause naturelle » chez lui, près de sa guitare. Il n’avait pas sorti d’albums depuis vingt ans.”

De Texaan John Moon Martin is opgegroeid met de muziek van Joe Turner (« Shake, rattle and roll »), Chuck Berry en The Beatles. Vooral The Beatles. Na drie elpees en een aantal covers van door hem geschreven nummers door mensen als Robert Palmer, Mink De Ville, Rachel Sweet en Burt Blanca (vooral Burt Blanca) stond de poort tot het succes eindelijk voor hem op een kiertje (*).
Die derde elpee, « Street fever », is inderdaad het beluisteren waard. En alhoewel ze genoeg rockt om je de kriebels in de kuiten te bezorgen, is het typische kenmerk van Martin toch dat het een soort easy listening rock is, laidback rock. Op het eerste gezicht misschien een contradictie, maar één en ander wordt duidelijk als Martin een definitie van zichzelf geeft (in Humo ! in Humo !) : “Ik ben van nature een songschrijver: zonder een goeie song kom je immers nergens. Producen doe ik misschien nog het liefst van al en zingen is ook wel leuk, ja. Gitaar spelen komt op de laatste plaats, hoewel veel kenners mij een getalenteerd gitarist noemen.”
Geen uitfreaken dus voor Moon, geen verrassingen ook. Daarover zegt hij (in Spectator deze keer) : « Ik kan een heleboel stijlen aan, maar ik vind geleidelijke veranderingen belangrijker dan steeds maar ‘vernieuwend’ te willen doen. Daarom heb ik b.v. nooit van David Bowie gehouden, omdat die steeds maar iets anders wil doen. »
(*) Zo schreef ik in De Rode Vaan nr.3 van 1981, maar de aangekondigde doorbraak is er nooit gekomen. Toch hier bij ons niet. (De covers die bedoeld worden, zijn resp. “Bad case of loving you” en “Cadillac walk”, de twee andere ben ik zelf al vergeten ondertussen.)

4 gedachtes over “Moon Martin (1950-2020)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.