In 1980 mocht België dan 150 jaar bestaan, de Vlaamse jeugdliteratuur had er toch ook reeds 148 jaar opzitten. De tentoonstelling « Vlaamse jeugdliteratuur sinds 1832 » deed dat jaar, na de Koninklijke Bibliotheek van Brussel, ook Antwerpen aan (van 16 mei tot 24 augustus 1980 in het Archief en Museum voor het Vlaamse Cultuurleven; de wetenschappelijk waardevolle catalogus kost 500 fr.).

Ongetwijfeld is het voor velen goed toeven tussen werken als « Jan zonder Vrees » van Constant De Kinder, auteurs als Kapitein Zeldenthuis en John Flanders en reeksen als De Vlaamsche Filmkens, even zoveel herinneringen aan zalige uren gesleten in een lekker zittende fauteuil naast een snorrende kachel (vervang door « op een muffe zolderkamer » of « onder een bloeiende appelboom » indien u wat avontuurlijker resp. warmbloediger aangelegd was). Desondanks mag dergelijke tentoonstelling niet tot zelfgenoegzaamheid leiden. Het peil van de 19de eeuwse jeugdboeken was — zoals bijna al onze literatuur destijds — zo abominabel als het woord, amper middelmatig (vooral stylistisch en ook wegens het moraliserend gezeur) in de daaropvolgende halve eeuw en zelfs slechts in zeldzame gevallen aanvaardbaar op de dag van vandaag. Inderdaad, verdienstelijke auteurs als Liva Willems, Gaston Van Camp of Henri Van Daele lijken slechts goede imitatoren naast Nederlandse grootmeesters als Guus Kuijer of Willem Wilmink.
Wij verwijten dus aan 90% van de Vlaamse jeugdliteratuur zijn kleingeestige, bekrompen, christelijk-moralistische huiselijkheid. In dat opzicht wordt de kritiek van Erik Verstraete in de Gazet van Antwerpen uiterst belachelijk. Verstraete verwijt immers de samenstellers dat zij enkele strijdend Vlaamse en overtuigd gelovige schrijvers en dichters “moedwillig” zouden hebben achterwege gelaten. De slotparagraaf is wat dat betreft verhelderend voor de steller : “Maar dit soort christelijk en Vlaams ‘Engagement’ past blijkbaar niet in het kraam van de samenstellers van deze tentoonstelling, evenmin als de vergeten Wies Moens, Verschaeve, Pater Stracke en nog enkele andere gestalten zonder wie Vlaanderen geen idealistische jeugd had gekend.”

Referentie
Ronny De Schepper, « Dank u, ik heb al een kinderboek », De Rode Vaan nr.45 van 1983

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.