Morgen zal het al zestig jaar geleden zijn dat Elvis Presley “Wooden Heart” heeft opgenomen. Volgens velen hét dieptepunt uit zijn carrière (denk aan “Duizend kings of rock’n’roll” van de Nieuwe Snaar) maar ikzelf moet tot mijn schaamte bekennen dat ik het graag hoorde. Ik heb maar één verontschuldiging: ik was acht jaar oud…

Akkoord, in tegenstelling tot de voorgangers “It’s now or never” en “Surrender” heb ik het mij niet aangeschaft, maar dat kwam alleen omdat mijn “kozijn” Raoul het al had en dat het dus een beetje “overbodig” was, als ik het wou horen, kon ik immers bij hem binnenwippen.

Let op: alhoewel dit singeltje helemaal in het kader van zijn legerdienst in Duitsland paste, heeft Elvis dit dus wel opgenomen, een maand nadat hij reeds was afgezwaaid.

Zelfs Colonel Parker moet toch een beetje nattigheid hebben gevoeld, want de single werd enkel in Europa uitgebracht. Daar profiteerde ene Joe Dowell ten volle van door het nummer een jaar later op te nemen en er mee op de eerste plaats van de Billboard-hitparade te belanden. Dan zal Parker wel gevloekt hebben, al zou het mij niet verwonderen mocht hij daar op een of andere manier toch munt uit geslagen hebben!

Via de auteursrechten kon het nochtans niet zijn, want het nummer werd geschreven door Fred Wise, Ben Weisman, Kay Twomey en Bert Kaempfert. De melodie en een klein deel van de tekst zijn afkomstig van het Duitse volksliedje Muss i denn, muss i denn zum Städtele hinaus in het Zwabische dialect, dat in 1827 op muziek was gezet door Friedrich Silcher. De accordeon werd bespeeld door Jimmie Haskell, de tuba door Ray Siegel en het werd door Elvis Presley gezongen in de film G.I. Blues voor een pop in een poppenkast. De film ging in première op 4 november 1960. De soundtrack van de film, het album G.I. Blues, was al op 1 oktober 1960 verschenen.

Wooden heart haalde de eerste plaats in de Britse UK Singles Chart en bleef daar zeven weken staan. Ook in Nederland was de plaat een nummer 1-hit, net als in Vlaanderen. In Duitsland kwam de plaat tot nummer 2. In Nederland is Wooden heart in 1977 opnieuw uitgebracht en haalde zelfs de tweede plaats in de Nederlandse Top 40.

In de VS kwam het pas op single uit in 1964, als achterkant van Blue Christmas, dat de Billboard Hot 100 niet haalde (*). In 1965 werd het nummer opnieuw op de B-kant van een single gezet, deze maal Puppet on a string (heeft uiteraard niets met Sandie Shaw te maken) dat in de Billboard Hot 100 de veertiende plaats haalde. In 2005 werd Wooden heart in het Verenigd Koninkrijk opnieuw uitgebracht, nu als cd-single met als andere nummers Tonight is so right for love (de oorspronkelijke B-kant) en het reeds genoemde Puppet on a string. Ook deze keer haalde de plaat de tweede plaats in de UK Singles Chart! (Wikipedia)

En Elvis zelf? Wat vond die daar eigenlijk van? Zoals gewoonlijk moest hij van Colonel Parker zijn mond houden, maar je zou toch op z’n minst vermoeden dat hij het live nooit zou hebben gezongen. Wel, je vergist je: een live-uitvoering staat op Dinner at eight (Las Vegas, December 1975). Ik moet wel toegeven dat ik deze versie nog nooit heb gehoord. Misschien is het wel zo’n lachversie zoals bij “Are you lonesome tonight”?

Ronny De Schepper

(*) Zou dit wel kloppen? “Blue Christmas” is toch één van de betere kerstnummers? Of zou de elpee reeds zoveel verkocht hebben dat de single zelf geen kans meer maakte?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.