De Engelse gitaargod Peter Frampton viert vandaag ook al zijn zeventigste verjaardag. Hij is het best (zo niet uitsluitend) bekend voor het inderdaad meeslepende nummertje “Show me the way”, een uittreksel uit zijn dubbelelpee “Frampton comes alive” uit 1976. Ondertussen heeft Frampton zijn blonde krullenbol ingeruild voor een haast kale knikker en is hij het voorwerp van spot o.a. in de animatieserie The Simpsons maar toch zal ik die elpee nooit verloochenen, aangezien ik er veel luisterplezier heb uitgehaald.

Peter Frampton begon al gitaar te spelen tijdens zijn schooltijd, in drie verschillende bands. De laatste band, The Preachers, gemanaged door Bill Wyman van The Rolling Stones, trad zelfs een keer op tv op en maakte een plaat: Hole in My Soul (Columbia DB7680). Op 16-jarige leeftijd trad hij toe tot The Herd, waarmee hij twee terechte hits scoorde: “From the underworld” en “I don’t want our loving to die”. De twee andere leden waren Tony Chapman, de eerste drummer van The Rolling Stones, maar ook bassist Andy Bown, die in 1976 overstapte naar Status Quo.
Vervolgens werkte hij samen met Steve Marriott (van de Small Faces) in de groep Humble Pie, en verder op albums van Harry Nilsson, Jerry Lee Lewis, en George Harrison. Hij verhuisde in 1972 naar de Verenigde Staten en ging solo met het album Wind of Change.
Peter Frampton is vooral bekend wegens het gebruik van de zogenaamde jappiotube in het 14 minuten durende “Do You Feel Like We Do”, waarvan ik helemaal wég was, en het kortere “Show me the way”, allebei dus uit het album Frampton Comes Alive!, waarvan hij 6 miljoen exemplaren verkocht en waarmee hij definitief doorbrak. Samen met zijn liefje Penny McCall woonde hij toen aan Carolwood Drive in Beverly Hills, waar ook Britt Ekland introk, nadat ze had gebroken met Rod Stewart.
De opvolger, I’m in You uit 1977, verkocht echter “slechts” 1 miljoen exemplaren en gaf al aan dat zijn populariteit tanende was. Datzelfde jaar speelde Frampton in de totaal geflopte film Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band. Hij speelde rond die tijd ook op de fameuze The London Sessions elpee van Jerry Lee Lewis.
Daarna raakte hij betrokken bij een ernstig auto-ongeval op de Bahama’s. Hij herstelde en bleef nog platen maken, maar kwam niet meer bovenaan in de hitlijsten.
Omdat Frampton in de schulden raakte werd hij in 1987 gitarist/zanger in David Bowies begeleidingsband tijdens diens Glass Spider Tour. Bowie en Frampton zijn al bevriend sinds de jaren zestig, voordat één van beiden echt beroemd was.
Eind jaren negentig speelde Frampton bij Ringo’s All Starr Band. Ter gelegenheid van 35 jaar Frampton Comes Alive ondernam hij in 2011 een tournee waarbij het album integraal werd nagespeeld (zie illustratie). In hetzelfde jaar kreeg hij een ster in de Music City Walk of Fame in Nashville. In 2014 werd hij opgenomen in de Musicians Hall of Fame. (Wikipedia)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.