Het is vandaag ook alweer veertig jaar geleden dat (toen nog) Humo-redacteur Leo De Haes zijn boek « Het hoofd, de benen en het geld » kwam voorstellen voor het Masereelfonds-Temse. Dat gebeurde toen in de Marron, de dancing van Marcel en Ronny, de echtgenoot van mijn toenmalige jongste schoonzus Linda Weyn op de Oostberg. Helaas kwam enkel het bestuur van het plaatselijke Masereelfonds opdagen, voor de rest was er geen enkele belangstellende. Geen enkele. En dat ondanks een aankondiging in de Omroeper en de gewestelijke pers, talrijke affiches en een pamflet in zowat iedere brievenbus van Temse. Vooraf kwam De Haes bij ons thuis eten en ik herinner me vooral dat hij daarbij zijn mes aan zijn broek afwreef, iets wat ik in mijn studententijd Tom Ronsse ook al had zien doen. En zoiets blijft me dan na al die jaren bij. Zo selectief werkt mijn geheugen nu eenmaal. Maar goed, blijkbaar om “belangenvermenging” te vermijden, was het dan maar hoofdredacteur Piet Lampaert die het boek voor De Rode Vaan recenseerde en niet ikzelf.

Een boek dat in feite al te lang op ons bureau blijven liggen is vooraleer er een korte bespreking aan te wijden is « Het hoofd, de benen en het geld » dat onder redactie van Leo De Haes enkele maanden vóór de Olympische Spelen in Moscou van de persen kwam. Toch zijn we er helemaal niet om verlegen het pas nu voor te stellen, eenvoudigweg omdat we het boek nu helemaal anders bekijken dan we dat pakweg eind juni zouden gedaan hebben. Toen was het debat over sport en politiek, boycot van Olympische Spelen enz… immers volop aan gang en was er ongetwijfeld een ruim publiek voor dergelijk boek.
Nu zal de belangstelling ervoor ongetwijfeld fel gedaald zijn. En dat komt in de eerste plaats omdat met de ondertitel van het boek « sport en maatschappij » veel meer beloofd wordt dan wat uiteindelijk voorgeschoteld wordt. Zowat de enige hoofdstukken die rechtstreeks deze ondertitel waar maken zijn de inleiding en het eerste stuk « Pierre de Coubertin en de Olympische gedachte », beide van Leo De Haes zelf. De andere hoofdstukken hebben allemaal wel iets met sport te maken en proberen dat sportgebeuren ook enigszins maatschappelijk in te kaderen, maar toch ontgoochelt het boek als geheel.
Stuk voor stuk zijn het interessante artikels, maar we vinden het spijtig dat het hele zootje in één boek gebundeld werd en onder een gemeenschappelijke noemer de markt opgegooid. Een procédé waar we trouwens in het verleden reeds onze twijfels over uitgedrukt hebben.
Ondanks onze reserves en de ongelijkmatige kwaliteit van de verschillende hoofdstukken blijft het hoe dan ook in het Nederlandstalig gebied zowat het eerste boek dat sport op deze manier benadert. En alle begin is moeilijk…

Piet Lampaert

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.