Vandaag is het 130 jaar geleden dat Joseph Merrick, beter gekend als “The Elephant Man”, is gestorven.

Joseph Carey Merrick was in 1863 in Londen geboren en begon vanaf zijn prille jeugd (tussen zijn derde en vijfde jaar) verschrikkelijke afwijkingen te ontwikkelen. Dat waren enerzijds harde bottumoren, maar ook enorme huidplooien (eerder “zakken”) die tot zijn bijnaam leidden (een gevolg van neurofibromatose) en die enorm stonken. De misvorming van zijn hoofd maakte ook dat hij op de duur enkel klanken uitbracht, die slechts door een paar mensen die met hem vertrouwd waren konden worden verstaan. Enkel twee lichaamsdelen waren onvervormd: zijn linkerarm, die zelfs delikaat van vorm was, met een sierlijk fijne hand, en… zijn geslachtsorgaan.
Volgens verschillende bronnen zouden zijn ouders hem, toen hij tien jaar was, helemaal verstoten hebben. Dit is niet helemaal correct. Zijn moeder heeft hem nooit verstoten, maar stierf toen Merrick twaalf jaar oud was. Hij bleef bij zijn vader achter, die hertrouwde. De stiefmoeder van Merrick accepteerde hem niet en stond erop dat het kind uit huis gezet zou worden. Het gevolg hiervan was dat Merrick op straat begon te zwerven en als schoenpoetser probeerde om zijn geld te verdienen. Hij werd op straat gepest en uitgelachen om zijn afschrikwekkende uiterlijk. Merrick besloot om als bezienswaardigheid in een ‘freakshow’ van een circus te gaan werken waar hij veel bezoekers trok. Later schreef hij zelf dat de tijd dat hij als bezienswaardigheid voor het circus had gewerkt, minder pijnlijk voor hem was geweest dan zijn leven in de gewone wereld. Bij het circus waren de mensen uitzonderlijk aardig tegen hem geweest. Het geld wat Merrick verdiende bij het circus, spaarde hij op, maar het geld werd in België door een oplichter van hem gestolen. Merrick keerde berooid en bedroefd naar Engeland terug. Daar werd hij belaagd door mensen en hij werd in elkaar geslagen en kwam in het ziekenhuis terecht. De politie vond een kaartje geadresseerd aan dokter Frederick Treves in zijn zak. Een paar jaar eerder had de Londense dokter Merrick ontmoet bij een van zijn optredens in het circus.
Dr.Treves liet Merrick kennismaken met dingen die voor iedereen normaal zijn, maar niet voor Merrick: de natuur, een theatervoorstelling, de vrouw… Zijn poging om “zo normaal mogelijk” te zijn betekende in 1890 echter ook de dood van Merrick. Wegens de zwaarte van zijn enorme hoofd diende hij immers rechtop zittend te slapen. Toch werd hij op een morgen liggend aangetroffen. Het was niet duidelijk of hij expres plat op bed was gaan liggen om te sterven, of dat het een ongeluk was. Hij was 27 jaar geworden.
Zijn trieste verhaal wordt verteld in de prachtige film van David Lynch uit 1980 met John Hurt in de rol van John (en niet Joseph, zoals zijn echte naam was) Merrick en Anthony Hopkins als de arts Frederick Treves, die hem een beter leven tracht te bezorgen (zie foto). Op het toneel werd de rol ook ooit vertolkt door David Bowie, maar dan zonder de misvormingen erbij. Ook ik heb voor een foto van de affiche van de film van David Lynch gekozen i.p.v. voor een foto van Merrick zelf (er bestaan er nochtans tientallen, zo niet honderden van).

Ronny De Schepper

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.