De T-klub in Lokeren vierde op 11, 12 en 13 april 1980 haar twintigjarig bestaan. Twintig jaar, dat is heel wat. Vooral als men bedenkt dat het hier een jeugdclub betreft en de mythe wil dat jeugdclubs een uitvloeisel zijn van het fameuze jaar ’68…

Van 1960 tot 1980, ik overbrugde dit kwart van een mensenleven veertig jaar geleden in De Rode Vaan door een gesprek met Herman Van Moeseke, leider van het eerste uur, en Robert Crivit, de toenmalige permanent verantwoordelijke.
Aan eerstgenoemde vroeg ik:
— Een jeugdclub anno 1960 hoe kwam die eigenlijk tot stand?
Herman Van Moeseke
: Het was eigenlijk een initiatief van een pater minderbroeder, toen zo’n 25-30 jaar, die hier in Lokeren iets wenste te beginnen met jongeren. In die tijd bestond er immers werkelijk niets in die zin. Er werd dan begonnen met een reeks artikelen in een plaatselijk blad, waarin jongeren werden opgeroepen hun krachten te bundelen. Onmiddellijk waren er een dertigtal bereidwilligen. Gratis konden we dan een klein zaaltje in het Gildenhuis bekomen en daar is de T-klub dus eigenlijk begonnen. Al snel groeide het ledenaantal tot boven de honderd, zodat dat zaaltje veel te klein werd. Dan kregen we de beschikking over een grotere zaal en kon de werking pas goed beginnen. Dat was werkelijk iets revolutionairs in die tijd : gemengde ontspanning voor jongeren ! En dan nog onder de leiding van een pater ! Met als gevolg : tegenkanting van de plaatselijke kerk, van de scholen, van de meeste ouders ook, maar juist door al deze tegenwerkingen oogstten wij een geweldig succes.
— Wanneer werd voor het eerst een eigen lokaal gehuurd?
H.V.M.
: In 1962. Op dat moment hadden we ongeveer een 900 leden, zodat men kon zeggen dat we werkelijk een voorbeeld waren voor heel België. Die pater werd dan onder druk van de kerkelijke overheid en bepaalde particulieren weggepromoveerd, maar dat was voor ons geen beletsel om verder te doen. Ook moet ik zeggen dat we stevige structuren hadden uitgebouwd, met een beheerraad, kernvergaderingen en open vergaderingen. De belangrijkste nalatenschap van die pater was het pluralisme dat hij steeds heeft voorgestaan. Als geestelijke wel een opmerkelijke houding. Al bereikten we alle sociale klassen, de werkende klasse vormde toch steeds een meerderheid. Op sommigen momenten zelfs tot 80 % van de leden, terwijl het bij de aanvang vooral studerenden waren. Nu is dat onderscheid zowat vervaagd, maar vroeger gaf dit wel eens aanleiding tot wrijvingen : studenten stelden zich nogal elitair op. Maar goed, dat heeft zichzelf allemaal opgelost. In die geest van pluralisme is de T-club de aanzet geweest voor allerlei initiatieven. Zo is er de Jazzclub ontstaan, de commissie gastarbeiders, de vrienden van Cuba, het blad Den Aschranten Lokereir, het Woonfonds, en natuurlijk ook de Lokerse Feesten.
— Deze feesten hebben trouwens jaarlijks hier vlak voor de deur plaats nl. op de Kleine Kaai, maar dit is niet het gebouw, waarover je daarnet hebt gesproken, hoe komt het dan dat je hier bent beland?
H.V.M.
: Omdat dat huis tweemaal door brand werd geteisterd. Een eerste maal was het nog niet zo erg, maar de tweede brand was werkelijk een vuurzee, zodat er niets meer aan te doen was.
– Vanwaar eigenlijk de benaming T-club ?
H.V.M.
: Dat komt van teenagerclub. Dat was in het begin van de jaren zestig de mode, hé ?
– Kan je even een idee geven van de huidige werking?
Robert Crivit
: Wel naast de occasionele activiteiten, zoals dat wettelijk heet, als daar zijn optredens, voetbalwedstrijden, uitstappen enz., hebben wij ook een meer permanente werking via allerlei werkgroepen. Zo b.v. ontwikkelingssamenwerking, zeefdruk, toneel, film, gespreksgroepen, b.v. over relaties en seksualiteit (van gedachten wisselen en spel) enz.
— Is er ook nog iets anders naast ontspannings- en vormingsactiviteiten ?
R.C.
: Ja, wij zorgen ook voor hulpverlening. Vooral op het gebied van relaties (met vrienden, ouders, de rechten van minderjarigen b.v.) en problemen i.v.m. de werkloosheid.
— Spreken jullie ook kinderen van gastarbeiders aan ?
R.C.
: We willen bewust niet in die richting werken, want alhoewel we zeker oog hebben voor hun problemen, kun je zó vooropstellen dat indien je dat wél doet, je binnen twee jaar met een Jeugdhuis vol gastarbeiders zit, waar de lokale jeugd niet meer aan haar trekken komt.

Een gedachte over “Zestig jaar geleden: stichting T-Klub in Lokeren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.