Vandaag is het 235 jaar geleden dat Wolfgang Amadeus Mozart de laatste hand legde aan zijn 21ste klavierconcerto, later bekend als K.V.467 (Köchel Verein), maar eigenlijk nog veel meer als de muziek voor de film “Elvira Madigan” van Bo Widerberg uit 1967. Men vindt het dan op YouTube makkelijker terug onder die titel dan onder de officiële benaming.

Toch is dat niet helemaal terecht. Eerst en vooral gebruikte Widerberg voor zijn film ook nog andere (eveneens “klassieke”) muziek, zoals fragmenten uit “De vier jaargetijden” van Antonio Vivaldi b.v. Daarenboven gebruikte hij van het Mozart-concerto enkel het trage tweede gedeelte (het “andante”).

97 pia degermark

Toch heb ik mij destijds de elpee met de uitvoering van Geza Anda (die Widerberg gebruikte) ook aangeschaft, met de fameuze hoes waarop een afbeelding van Pia Degermark, die de rol van Elvira Madigan vertolkte.
Nadien heb ik mij op CD nog een paar andere uitvoeringen aangeschaft, waaronder natuurlijk ook die door Jos Van Immerseel en zijn orkest Anima Eterna. Uiteraard gaat mijn voorkeur uit naar zijn uitvoering (ook al beschouwt Jos het “andante” als een “snelle” beweging – hij zegt altijd: “Het 21ste klavierconcerto bestaat uitsluitend uit snelle bewegingen” – maar gelukkig is dat niet te horen aan zijn uitvoering; enfin, er zal wel een subtiel onderscheid zijn met een “adagio” dat een “echte” trage beweging is, maar gewone luisteraars zoals ik merken dat verschil nauwelijks), maar helaas heb ik die niet kunnen terugvinden op YouTube.
De versie van Geza Anda dus wel, maar dan wel “in stukskes gekapt“. Het spreekt vanzelf dat ik dan toch maar de voorkeur gaf aan het zeer populaire andante, al was ik vrij kort na de aanschaf van de elpee met het héle concerto al verkocht aan het volledige werk. (En aan het concerto op de keerzijde trouwens, het 17de als ik me niet vergis.)

Voor de vertraagde balletbeelden die erop zijn gezet, ben ik uiteraard niet verantwoordelijk. Dit ballet heeft trouwens niets met de muziek te maken (vandaar ook dat ze vertraagd zijn).
Wie een écht ballet wil zien op het andante, kan beter terecht bij Maurice Béjart:

Het grootste deel van deze voorstelling (“Ballet for life” genaamd) wordt trouwens gevormd door muziek van Queen (het is een ode van Freddie Mercury en balletdanser Jorge Donn, allebei slachtoffers van aids) en is een zeer sterke aanrader.
En voor wie het hele concerto eens wil beluisteren, die raad ik bij gebrek aan Van Immerseel (die op Wikipedia zelfs niet eens bij de bekendste uitvoerders wordt vermeld!) dan maar de video van jazzpianist Keith Jarrett aan. Let wel op: Jarrett speelt een heel klassieke versie, er zijn geen jazz-invloeden te bespeuren! (Ook het filmpje valt wat tegen: men krijgt geen Jarrett te zien, wel gewoon heel de tijd een schilderij.)
https://www.youtube.com/watch?v=G1bMPi2aw1A
Neil Diamond heeft overigens altijd beweerd dat hij voor het schrijven van “Song sung blue” uit 1974 zich door het andante uit het 21ste pianoconcerto heeft laten beïnvloeden. Oordeel zelf:


En we eindigen met een wistjedatje: Jan Hautekiet heeft dit concerto gespeeld op zijn eindexamen voor het conservatorium van Brussel. Maar jammer genoeg bestaat daar uiteraard geen opname van.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.