De voorziene opening op vrijdag 13 maart van de tentoonstelling met werk van kunstschilder Erwin De Bie, “Kunst rond Koers”, komt te vervallen wegens de coronamaatregelen. Dat geldt ook voor de tentoonstelling zelf in het Oud-OLV-Hospitaal, Sint-Walburgastraat, Oudenaarde. Meer info: www.erwindebie.be.

IMG_5430
Erwin De Bie: “Zeven jaar oud begon ik de Tour de France karikaturen van Marc Sleen in de krant Het Volk na te tekenen. Het waren vooreerst de grote en scherpe neuzen, de lange kinnen en extreme gelaatstrekken die mij fascineerden. Ook de coureurs vretende bergen en de door de zon wegsmeltende renners. Marc Sleen was dan ook de expressionist onder de Belgische stripauteurs. Zo werd door zijn werk mijn interesse in het wielrennen zelf ook aangewakkerd.
Mijn vader en grootvader aan moederskant vertelden mij heroïsche verhalen over de renners van hun tijd: Buysse, Van Hauwaert, Van Lerberghe, Jef ‘Poeske’ Scherens, Fausto Coppi, Briek Schotte en vele anderen. In mijn dorp had oud renner Fred ‘Don Fredo’ Hamerlinck een café. Als kind keek ik vol bewondering op naar die pezige, oude man die nog dagelijks met zijn fiets zijn kilometers ging malen.
Ik groeide op met de wielergoden van mijn tijd: de grote Rik Van Steenbergen koerste nog zijn laatste jaren. Maar de opvolging kwam eraan, Rik Van Looy, Noël Foré, Bahamontes, Poulidor, Godefroot, Simpson, Anquetil, Sercu, De Vlaeminck, Altig en de boven alles uittorende Eddy Merckx. Ik bewonderde ‘keizer’ Van Looy uitermate maar was een even grote fan van zijn belager en underdog Benoni Beheyt. (*)
Dat alles maakte van mij de wielerfan die ik geworden ben. Als daar mijn bewondering voor de schilders Rembrandt, El Greco, Permeke, Van de Woestyne en Nicolas De Staël wordt aan toegevoegd krijgt men iets als ‘Kunst rond Koers’.”

34 Net voor de start

Erwin De Bie: “Dit is een wielerwerk uit de ‘Kunst rond Koers 1 en 2 collecties’ (1999/2001). Eén van de kleurrijke werken uit een eerder donkere verzameling. De basis is de Tour de France. Een groepje anonieme, gespannen en strijdvaardige renners onder spanning. Zijn de grijze personages ook de grijze muizen in het gezelschap?”IMG_6539

Erwin De Bie: “Of het nu als koploper of achterblijver in de koers is, of als recreatief renner, bij koude en regen of bij broeiende hitte. De Vlaamse betonwegen zijn oersaai, vervelend en dodelijk. Ze blijken altijd langer en steiler dan men denkt. En dan die ongelijke, uitgesleten voegen. Spaanse coureurs haten die beton en die ‘kedeng-kedeng’ die de rug martelt. Met wat moeite in het lijf kan men er ook zo erg door eenzaamheid worden overvallen.”

50 Kasseien bloedloze keizers van terreur

Erwin De Bie: “Dit oudere werk uit de eerste en tweede reeks wielerwerken heeft nog weinig connectie met wat men het ‘kleurrijke wielercircus’ noemt. Het toont de hardheid van de koers. Het gedender over de Vlaamse kasseien en meedogenloze heuvels. We zijn in volle koers. Koersoorlog. Het moment dat coureurs als het ware oorlogmachines worden. Alleen op de achtergrond rest nog wat kleur.”

IMG_6405

Erwin De Bie: “Een mythische, tot de verbeelding sprekende wielerlocatie:  het bos van Wallers. Bezoek het bij donker, mistig of regenachtig weer. Slenter over de moorddadige kasseien en laat de sfeer je in de nek bijten, over je rug kruipen. Dichter bij de hel kun je op aarde moeilijk komen (in vredestijden).  En dan zit je nog niet eens op de fiets…”

IMG_4603

Erwin De Bie: “Dit werk behoort ook tot dat zestal schilderijen geïnspireerd op mythische koerslocaties. De bij de velodroom van Roubaix horende kleedhokken en douches zijn van een ongekende kilheid die de folterkamer sfeer benaderen. Toch zijn er ook triomfen gevierd en vreugdekreten geslaakt. Op de muur een graffiti flard uit een stuk poëzie van wielerdichter Willie Verhegghe.”

IMG_6684

Erwin De Bie: “Dit is mijn favoriete werk uit de meer dan 45 nieuwe wielerschilderijen. Het eenzame gevecht tegen de bergen. Jaren ging ik met respect de strijd met die bergreuzen aan tijdens klimtochten in de Alpen en Pyreneeën. Te voet, met zware rugzak, ijspikkel en  stijgijzers, dagen soms wekenlang. Het is die ijzige, eenzame maar bovenaardse ervaring die ik tracht weer te geven. Bij mijn fietstochten beperk ik mij tot de kuitenbijters in de Vlaamse Ardennen en Pays de Collines. Zwaar genoeg voor de oude schilder die ik ben.”

IMG_6869

Erwin De Bie: “Via het vrouwelijk veldrijden ging de koers voor vrouwen aan populariteit winnen. En maar goed ook. Daar speelde Sanne Cant een grote voortrekkersrol in. Het meisje uit de Kempen, het kwajongetje. Trainend op de rollen, in gedachten verzonken. Warme, ietwat vale kleuren… en wat kant, zo typisch Cant. En voor dezen die geen Vlaams spreken, kant is en blijft vrouwelijk.”

IMG_6849

(*) Erwin De  Bie: “Dat werd me wel eens ten kwade verweten, maar zo zat ik in mekaar. Ik bevond mij toen ook niet in het zo typische Beatles of Rolling Stones kamp. Ik was muziekliefhebber en hield van beiden, met een kleine voorkeur voor de eersten.” (Zie daarvoor ook hier.)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.