De Colombiaan Nairo Quintana (foto Erik Westerlinck) heeft kort na zijn dertigste verjaardag voor een exploot gezorgd. Afgelopen weekend heeft hij voor zijn nieuwe ploeg Arkea-Samsic met verve de Tour de Provence aan zijn erelijst toegevoegd. De Colombiaan duldde zaterdag in de etappe met finish aan Chalet Renard – bekend van de Tourzege van Thomas De Gendt in 2016 – niet de minste tegenstand en zette zowaar een nieuwe recordtijd neer op de Mont Ventoux, beter dan de waanzinnige tijd van Pantani, waarvan men zegt dat die niet meer kan geklopt worden wegens het gebruik van stimulerende middelen. Maar de tijd van Quintana geldt dus niet voor de volledige afstand van de “winderige berg”.

Nairo Alexander Quintana Rojas (Tunja, 4 februari 1990) is een Colombiaans wielrenner die anno 2018 rijdt voor Movistar Team.
Nairo Quintana is geboren en opgegroeid in het Andesgebergte. Als kind kampte hij met een mysterieuze ziekte waardoor zelfs voor zijn leven werd gevreesd. De arts behandelde Quintana met een elixir, gebrouwen op basis van inheemse plantenextracten. Zijn schooltijd bracht hij zestien kilometer verderop in Arcabuco door. Met een oude mountainbike legde hij deze afstand af met op de terugweg veertien kilometer bergop. In 2006 werd hij aangereden door een taxi waardoor hij vijf dagen lang in coma in het ziekenhuis moest verblijven.
Toch konden al deze tegenslagen hem niet tegenhouden om wielrenner te worden. Na zijn kampioenstitel tijdrijden bij de beloften in Colombia in 2009, sloot hij in 2010 aan bij wielerploeg Café de Colombia-Colombia es Pasión en behaalde dat jaar twee etappezeges en de eindzege in de Ronde van de Toekomst.
In 2012 vertrok Quintana naar het Movistar Team. Quintana verhuisde naar het Baskische Pamplona waar hij een appartement deelde met landgenoot Rigoberto Urán. In dat jaar brak hij door met een ritzege in het Critérium du Dauphiné en etappezeges en eindoverwinningen in de Ronde van Murcia en de Route du Sud.
Het jaar 2013 was het jaar van de grote doorbraak bij de elite met een eindzege in de Ronde van het Baskenland en een tweede plaats in de eindklassering in de Ronde van Frankrijk. Als debutant won hij er de twintigste etappe met aankomst in Annecy: in de laatste kilometers reed hij op de Semnoz, een col buiten categorie, weg van zijn medevluchters Chris Froome en Joaquim Rodríguez en verdrong zo in het eindklassement Alberto Contador van de tweede plaats. Deze etappezege bracht hem bovenop zijn witte trui ook de bolletjestrui, waarmee hij beduidend beter presteerde dan zijn kopman Alejandro Valverde, die door pech in de dertiende etappe tien minuten had verloren en in het klassement uiteindelijk achtste eindigde. Bij terugkomst in zijn thuisland mocht hij op bezoek bij de Colombiaanse president Juan Manuel Santos.
2014 stond voor Quintana grotendeels in het teken van de Ronde van Italië. Na twee weken Giro stond Quintana, onder andere gehinderd door valpartijen en ziekte, twee minuten en veertig seconden achter op de drager van de roze trui, zijn landgenoot Rigoberto Urán. Tijdens de loodzware zestiende etappe, die de renners over de besneeuwde Gavia en Stelvio voerde en eindigde op de Val Martello, greep Quintana de macht. Hij won de etappe met ruim vier minuten voorsprong op Urán en pakte daardoor stevig de leiding in het algemeen klassement. Enkele dagen later won hij ook de negentiende etappe, een klimtijdrit naar Cima Grappa. In de volgende ritten kwam zijn leidersplaats niet meer in gevaar waardoor hij het eindklassement op zijn naam zette.
Voor Quintana stond 2015 in het teken van de Tour. In maart schreef hij de Tirreno-Adriatico op zijn naam door de vierde etappe te winnen voor Bauke Mollema en Joaquim Rodríguez. In de slottijdrit werd Quintana nog bestookt door Mollema, maar Quintana behield zijn voorsprong. Hij werd ook tweede in de Route du Sud, derde in de Ronde van San Luis en vierde in de Ronde van het Baskenland, allemaal koersen die hij al eens wist te winnen. De Tour begon voor Quintana teleurstellend. Voor de eerste bergrit keek hij al tegen een achterstand van twee minuten ten opzichte van concurrent Chris Froome. In de eerste bergrit werd Quintana, met één minuut achterstand, derde achter Froome en Porte. Quintana pakte in etappes negentien en twintig tijd terug op Froome, maar dit was niet genoeg om de eindwinst te pakken. Quintana werd tweede en won wederom het jongerenklassement.
Na een goed voorjaar reed Quintana in de Ronde van Frankrijk van 2016 zeer matig. Hij wist niet weg te komen van zijn grootste concurrent Chris Froome. Uiteindelijk werd Quintana, omdat hij niet veel tijd verloor op de andere renners, toch nog derde in het algemeen klassement. Hij eindigde voor de derde keer op het podium in de Tour. Later in het seizoen won Quintana wel de Ronde van Spanje.
In 2017 stond Quintana voor de tweede keer in zijn carrière aan de start van de Ronde van Italië. Sinds zijn Giro-overwinning in 2014 had hij deze ronde niet meer gereden. In de negende etappe, met aankomst op Blockhaus, wist hij de macht te grijpen door weg te rijden bij zijn concurrenten Vincenzo Nibali en Thibaut Pinot. Quintana won de rit en bemachtigde de roze trui. Uiteindelijk is hij toch slechts tweede geworden, omdat de verrassende Nederlander Tom Dumoulin ondanks een sanitaire stop de sterkste van het lot bleek te zijn.
Een jaar later heeft hij de zevende etappe in de Ronde van Zwitserland gewonnen. Na 170 kilometer tussen startplaats Eschenbach en de aankomst bergop in Arosa bleef Quintana de Deen Jakob Fuglsang (Astana) en de Australische leider Richie Porte (BMC) voor. In 2018 heeft hij de ultrakorte (65km) etappe tussen Bagnères de Luchon met voor het eerst aankomst op de Col du Portet in de Tour gewonnen. Hij bleef Daniel Martin en geletruidrager Geraint Thomas voor.

In 2019 bleef het succes een tijdje uit, maar hij heeft dan eindelijk toch toegeslagen in de Ronde van Frankrijk. Bij Team Movistar hebben ze er maar liefst achttien etappes op moeten wachten, maar Nairo Quintana bezorgde de ploeg gisteren dan toch die felbegeerde ritzege in de Tour. De achttiende etappe ging over 208 kilometer van Embrun naar Valloire. Het was de eerste en langste van drie bergetappes in de Alpen van deze Tour de France. De renners moesten de Col de Vars, de Izoard en de Galibier beklimmen. Na de Galibier volgde een afdaling naar de finish in Valloire. De geplaagde renner van Movistar zat in een grote kopgroep van meer dan dertig man en reed uiteindelijk in zijn eentje naar de streep. Hij won met zo’n vijf minuten voorsprong op de groep met favorieten.

Zijn volgende exploot was zijn ritzege in de Ronde van Spanje. Terwijl het niet eens een echte bergrit was. Een pittige en golvende etappe was het wel. Nadat Valverde de aanzet had gegeven, ging Quintana met de hoofdprijs lopen. Het was toch al enige tijd geleden dat we nog zo’n straf nummer van Quintana zagen. “Het was eens een ander soort finish en een hele mooie. Ik heb nog nooit in mijn carrière op deze manier gewonnen. Er is voor alles een eerste keer, zeker?” (Wikipedia)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.