Op 14 februari 1920 neemt Mamie Smith twee songs van Perry Bradford, de leider van de Made in Harlem Revue waarvan ze deel uitmaakt, op voor OKeh Records.

OKeh is een klein platenlabel, opgericht door een Duitse ondernemer, Otto K.E.Heinemann, dat muziek voor etnische bevolkingsgroepen wil uitbrengen, vooral dan immigranten uit Oost-Europa. Bradford heeft Heinemann echter overhaald een plaatopname te maken voor een zwart publiek. ‘Veertien miljoen zwarten zullen uw platen kopen, als ze door hun eigen mensen zijn gemaakt,’ is de slogan waarmee hij Heinemann over de streep trekt.

Voor die eerste opnames van ‘That Thing Called Love’ en ‘You Can’t Keep A Good Man Down’ staat de studioband van het label in voor de begeleiding. Het Milo Rega Orchestra bestaat uitsluitend uit blanken en dat is er goed aan te horen: hoewel er duidelijk jazz- en bluesaccenten in beide nummers terug te vinden zijn, blijven het in essentie popdeuntjes. Maar Bradford blijkt een punt te hebben, want binnen de maand gaan er tienduizend exemplaren van het plaatje de deur uit.

De verkoop is voldoende om een tweede opnamesessie te organiseren. Bradford staat erop deze keer de muzikanten zelf te mogen selecteren: The Jazz Hounds bestaan dan ook uitsluitend uit zwarten. ‘It’s Right Here For You’ en ‘Crazy Blues’ zijn natuurlijk opnieuw door hem geschreven. ‘Crazy Blues’ slaat geweldig aan en in een mum van tijd zijn er 75.000 exemplaren verkocht en als dusdanig betekent het de definitieve doorbraak voor zwarte muzikanten. Het is eigenlijk de derde herwerking van Bradfords grootste hit ‘Harlem Blues’ en daarvan had hij de rechten verkocht, dus paradoxaal genoeg belandt hij door het succes in de gevangenis.

Mamie Smith van haar kant werd geboren als Mamie Robinson in Cincinnati (Ohio). Eerst reisde ze rond met Afro-Amerikaanse vaudeville- en minstrel shows, totdat ze zich vestigde in New York, waar ze werkte als cabaretzangeres. In 1918 trad ze op in de musical Made in Harlem van Perry Bradford.

In 1920 verving Smith bij Okeh Records de zieke Sophie Tucker en nam de nummers That Thing Called Love en You Can’t Keep A Good Man Down op. Ze werd uitgenodigd voor een tweede sessie, waarbij met haar band Jazz Hounds in augustus 1920 de nummers Crazy BluesIt’s Right Here For You, If You Don’t Get It en ‘Tain’t No Fault of Mine werden opgenomen. De Jazz Hounds bestonden op dat moment uit Johnny Dunn (kornet), Dope Andrews (trombone), Leroy Parker (viool) en Willie “The Lion” Smith (piano). Tot de Jazz Hounds behoorden later ook Buster BaileyColeman HawkinsCecil CarpenterElmer SnowdenBubber Miley en Curtis Mosby.

Van Crazy Blues werden meer dan een miljoen exemplaren verkocht binnen een jaar. Veel kopers waren Afro-Amerikanen, een tot dusver onopgemerkte markt. Dit onverwachte succes overtuigde de platenlabels om verdere blueszangeressen te contracteren en aldus het tijdperk in te luiden van de klassieke vrouwenblues. Er volgden verdere bluesopnamen en tournees in de Verenigde Staten en Europa met Mamie Smith & Her Jazz Hounds als onderdeel van de revue Mamie Smith’s Struttin’ Along Review. Mamie Smith kreeg de bijnaam ‘Queen of the Blues’.

In 1929 speelde Smith een rol in de vroege geluidsfilm Jail House Blues. In 1931 trok ze zich terug uit de muziek- en filmbusiness. Vanaf 1939 speelde ze weer mee in meerdere films, maar ze overleed in oktober 1946 op 63-jarige leeftijd na een langdurige ziekte. (Wikipedia)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.