Het is vandaag precies tachtig jaar geleden dat het nummer “In the mood” in de versie van het orkest van Glenn Miller op de eerste plaats stond van de Amerikaanse hitparade.

Het zal gedurende 13 opeenvolgende weken op nummer één blijven staan en een jaar later was het te horen in de film Sun Valley Serenade . “In the Mood” is gebaseerd op de compositie ” Tar Paper Stomp ” van Wingy Manone . Manone nam “Tar Paper Stomp” op 28 augustus 1930 in Richmond, Indiana, en bracht het uit als 78-toerenplaat voor Champion onder de naam Barbecue Joe and his Hot Dogs. Het werd opnieuw uitgebracht in 1935 door Wingy Manone’s Orchestra.

Volgens de copyrightwetgeving kan een melodie die niet is opgeschreven en geregistreerd bij het auteursrechtkantoor door elke muzikant met een goed oor worden toegeëigend, zodat in alle latere versies Wingy Manone niet meer gecrediteerd wordt als auteur. Horace Henderson had trouwens dezelfde riff reeds gebruikt in “Hot and Anxious”, die door zijn broer Fletcher Henderson op 19 maart 1931 voor Columbia werd opgenomen onder de naam Baltimore Bell Hops. Don Redman nam “Hot and Anxious” op voor Brunswick in 1932.

De riff was ook al te horen in een opname uit 1935 van de Mills Blue Rhythm Band getiteld “There Rhythm in Harlem”, gecomponeerd en gearrangeerd door Garland. Voordat Garland het aan Miller aanbood, verkocht hij het in 1938 aan Artie Shaw , die ervoor koos het niet op te nemen omdat het oorspronkelijke arrangement met zijn zes minuten te lang was. Maar hij voerde het wel in concert uit. Lyrics werden later toegevoegd door Andy Razaf . 

De eerste opname onder de naam “In the Mood” werd uitgebracht door Edgar Hayes & His Orchestra in 1938. Joe Garland speelde mee op deze opname. Het werd uitgebracht als een B-kant van hun opname van ” Stardust ” voor Decca. Ook het orkest van Benny Goodman heeft het nummer reeds gespeeld in november 1939 in het radioprogramma Camel Caravan

Het lied werd in 1939 verkocht aan Glenn Miller, die experimenteerde met het arrangement. De auteur van het definitieve arrangement is onbekend. Een mogelijkheid is Eddie Durham omdat hij andere arrangementen schreef op dezelfde dag dat “In the Mood” werd opgenomen. Andere mogelijkheden zijn pianist Chummy MacGregor , die de voornaamste arrangeur van Miller was, John Chalmers, en Miller zelf. 

Het personeel op Miller’s opname omvatte Al Mastren en Paul Tanner op trombone; Clyde Hurley , Legh Knowles en Dale McMickle op trompet; Wilbur Schwartz op klarinet; Hal McIntyre op altsaxofoon; Tex Beneke (*), Al Klink en Harold Tennyson op tenorsaxofoon; Chummy MacGregor op piano; Richard Fisher op gitaar; Rowland Bundock op contrabas; en Moe Purtill op drums.  [Wikipedia]

(*) Tex Beneke was ook de zanger van het Glenn Miller orkest, als er diende te worden gezongen uiteraard. Maar blijkbaar was hij toch op de eerste plaats muzikant, want hij is het die de saxofoonsolo speelt op de opname.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.