Het is vandaag al dertig jaar geleden dat de Amerikaanse zanger Del Shannon uit dit leven is gestapt…

Het beste nummer van 1961 en één van de beste popnummers aller tijden is “Runaway”, het debuut van Del Shannon. Het nummer (geschreven samen met zijn orgelist Max Crook) werd op drie uur ingeblikt, aangezien Del buiten een overwinning in een talentenjacht tijdens zijn militaire dienst (een Johnny Ray-imitatie) nog niet veel kon voorleggen. Het was echter zo’n succes dat in mei reeds “Hats off to Larry” volgde, waarover Dion (zelf ook de zanger van nummers als “The wanderer”) zei: “In onze songs sloegen we de meisjes niet echt hoog aan. Het idee was destijds, als je in een volle ruimte was en je zei tegen een meisje: pas op voor die knul, dat ze dan zou vragen: wélke knul? Wààr? Meisjes hielden van rebellen. Dat dacht ik toen echt. Dolle Mina zou het prachtig gevonden hebben.” (Humo)
Andere voorbeelden van deze houding zijn natuurlijk “He’s a rebel” (geschreven door Gene Pitney) en “Leader of the pack”, telkens gezongen door meisjesgroepen (resp. The Crystals en The Shangri-las), maar “He hit me (and it felt like a kiss)” van diezelfde Crystals botste wel op tegenstand. “Little town flirt”, de vierde single van Del Shannon uit februari ’63, zou ook nog in deze lijst thuis horen, maar soms nam Del ook ronduit onnozele liedjes op zoals “The Swiss Maid” (september ’62). Dit soort opmerkingen kan men immers inderdaad wel maken, maar je mag toch niet gaan overdrijven. Als Rob Meltzer b.v. metafysische dimensies gaat zien als de eeuwig zoekende mens in nummers als “Runaway” of “Searching” (Del) en “The wanderer” of “Runaround Sue” (Dion), dan is dat op z’n zachtst gezegd een beetje overdreven. Al is het natuurlijk wel leuk te mijmeren over de rol van de zuiverende kracht van de regen natuurlijk: “I’m walking in the rain” (uit “Runaway”), “Rhythm of the rain” (Cascades), “Crying in the rain” (Everly Brothers op tekst van Carol King), “Walking in the rain” (Walker Brothers in navolging van The Ronettes, nog zo’n Spector-meisjesgroep).
Op die manier wordt Shannon ook wel eens “pop’s first great miserabilist” genoemd (cfr. “So long baby”, “Stranger in town”, “Two kinds of teardrops” of “Cry myself to sleep”), die in the long run dan wel zou overtroffen worden door mensen als Scott Walker, Leonard Cohen of zelfs Bruce Springsteen. Het verschil met deze iconen was wel dat het bij Shannon geméénd was, o.m. door het feit dat hij leed onder het gegeven dat hij een klein bultje had.
Opvallend was dat Del Shannon één van de eerste Amerikanen was om het talent van The Beatles te ontdekken. Zijn versie van “From me to you” (juni ’63) werd echter toch nog achterhaald door het origineel. Omgekeerd maakte zijn versie van “His latest flame” geen schijn van kans tegen die van Elvis, ook al was deze keer Shannon de eerste om het nummer uit te brengen.
In augustus 1964 was er nog “Handy man”, in oktober “Do you wanna dance” en in januari 1965 “Keep searching”. Na een versie van “Under my thumb” (alweer vrouw-onvriendelijk!) in december ’66, liet Stones-manager Andrew Loog Oldham in oktober ’67 Del op Immediate nog een remake van “Runaway” opnemen met muzikanten als Nicky Hopkins en John Paul Jones, maar die konden niet eens tippen aan de klank van de musitron, een voorloper van de synthesizer, van het origineel (het feit dat Dels vader kerkorgel speelde is hier niet vreemd aan, Del heeft op die manier altijd een voorkeur gehad voor de klank van een orgel, toch speelde hij zelf gitaar).
Toch liet Del zich niet ontmoedigen en maakte een jaar later een elpee met allemaal eigen materiaal onder de titel “The further adventures of Charles Westover” (zijn echte naam). Maar dat wilde het publiek van hem niet. Hij werd steeds opnieuw gevraagd om zijn hits uit de vroege jaren zestig te herhalen. Toen hij als producer wél een hit scoorde (“Gypsy woman” van zijn vriend Brian Hyland), probeerde hij het in 1972 nóg eens met “What’s a matter baby” van Timi Yuro. Het publiek wilde er echter weer niet van weten (in tegenstelling tot de versie van Ellen Foley enkele jaren later), zodat Del het nogmaals als country-zanger probeerde (“Oh how happy”, opgenomen in Nashville in 1973), nadat hij in 1965 reeds een hele elpee met Hank Williams-composities had opgenomen. Maar het werd ook nu weer niks.
Dan maar (toen dus al!) een samenwerking met Jeff Lynne en het Electric Light Orchestra. “The ghost” werd in 1974 enkel in Australië uitgebracht. In 1981 zag het er even goed uit toen hij met een remake van “Sea of love” van Phil Phillip and the Twilights even boven water kwam, maar de eigen versie van “Out of time”, die als opvolger werd gelanceerd, bewees dat het alweer niet mocht baten. Tot het hem allemaal te veel werd en hij zelfmoord pleegde op 8 februari 1990 door zich met een geweer door het hoofd te schieten. Hij was 50 jaar en had net Story gehaald in de armen van Willy “Moustache” De Groot. Geen wonder dat de Prozac die Shannon had genomen niet hielp! De Groot zelf zou trouwens kort daarna ook overlijden (hartaanval). Op het moment van zijn zelfmoord plande Shannon dus zijn zoveelste come-back o.m. met een versie van “I go to pieces”, een eigen nummer, waarmee hij Peter & Gordon in 1965 aan een hit had geholpen.

Ronny De Schepper

2 gedachtes over “Del Shannon (1934-1990)

  1. Het muziekje dat co-auteur Max Crook voortbrengt (orgel) komt uit een zelfgebouwde soort synthesizer dat hij zelf Musitron noemde en waarmee hij een voorloper was, waardoor grootheden zoals Joe Meek, Ennio Morricone, John Barry en Roy Wood beïnvloed werden.
    Del Shannon lijfde hem in als keyboard speler bij zijn toenmalige band: “Charlie Johnson and the Big Little Show. Nadat het effect van de wereldhit Runaway uitgewerkt was, ging ieder zijnsweegs.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.