De Britse dirigent Simon Rattle (foto YouTube) werd geboren in Liverpool op 19 januari 1955. Hij leerde de piano en de viool te bespelen, maar zijn eerste werk met orkesten was als slagwerker. In 1971 begon hij een studie aan de Royal Academy of Music in Londen, waar hij geregeld als dirigent kon optreden. Nog tijdens zijn studie dirigeerde hij een indrukwekkende uitvoering van Mahlers Tweede Symfonie. In 1974, het jaar waarin hij afstudeerde, won hij ook de John Player Conductor Competition.

Rattle verwierf grote bekendheid als dirigent van de City of Birmingham Symphony Orchestra (CBSO) van 1980 tot 1998. Hij is mede-oprichter van de Birmingham Contemporary Music Group. Ook was hij enige jaren eerste gastdirigent van het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Hij speelt zowel “authentiek” (in “Le Nozze di Figaro” van Mozart, de regisseur was Peter Hall) als met Nigel Kennedy (het vioolconcerto van Sibelius). Dit laatste met “zijn” City of Birmingham Symphony Orchestra, waarmee ik hem in de herfst van 1987 in de Gentse opera heb gehoord.
In de Nederlandse Opera leidde hij op 1 juni 1993 “Pelléas et Mélisande” van Claude Debussy, terwijl de omstreden Peter Sellars voor de regie zorgde. In dezelfde periode leidde hij het Concertgebouworkest van Amsterdam in “Roméo et Juliette” van Hector Berlioz. Na “La Damnation de Faust” en “Benvenuto Cellini” en in afwachting van een integrale “Les Troyens” zette de Nederlandse Opera hiermee zijn Berlioz-cyclus voort.
Op 14/9/96 dirigeerde Simon Rattle het City of Birmingham Symphony Orchestra opnieuw in Gent. Deze keer in de Sint Baafskathedraal met op het programma de 88ste symfonie van Haydn en de 7de van Bruckner. De toehoorders werden weer als haringen op elkaar gepakt om op de moeilijke stoelen een lange zit van bijna twee uur aan één stuk door te maken. Bovendien was vooral Haydn totaal niet geschikt om in deze ruimte met een nagalm van drie seconden ten gehore te worden gebracht. Uiteraard had het orkest niet gerepeteerd in deze ruimte, wat ook wel een reden kan zijn waarom de Haydn totaal de mist inging. En zeggen dat een “normale” mens voor mijn zitplaats 1.600 fr. moest betalen!
Bij het begin van het seizoen 1998-99 verliet Simon Rattle het Birmingham Symphony Orchestra voor een onbekende bestemming, die in juni 1999 de Berliner Philharmoniker bleek te zijn als opvolger van Claudio Abbado. Bij die gelegenheid maakte hij ook bekend dat zijn bijna legendarische haardos bijgeknipt wordt door de door Paul McCartney vereeuwigde kapper uit Penny Lane in Liverpool.
In 1994 werd hij in de Britse adelstand verheven met de titel van Knight Bachelor. Rattle was van 1980 tot 1995 getrouwd met de Amerikaanse sopraan Elise Ross, met wie hij twee zonen heeft. In 1996 hertrouwde hij met de Amerikaanse schrijfster Candace Allan. Zijn derde vrouw is sinds 2008 de Tsjechische mezzo-sopraan Magdalena Kožená. Ook met haar heeft hij twee zonen.

(Biografische gegevens zijn afkomstig van Wikipedia)

Een gedachte over “Simon Rattle wordt 65…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.